Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Internationale Gemeenschap Voert Pressie Op Israël Op Over Oprichting Palestijnse Staat

Door Missing Peace

Obama State Dept320x265

We leven in een omgekeerde wereld, schreef de Britse journalist Melanie Philips  in een boek dat in 2010 werd gepubliceerd.

Een belangrijk deel van dat boek, World Upside Down, gaat over Israël.

“Wat is uniek in de behandeling van Israël is dat een conflict dat is onderworpen aan een ongekende aandacht  op een zodanige wijze wordt gepresenteerd dat de waarheid en rationaliteit worden verdreven,” schreef Philips. “De geschiedenis wordt op zijn kop gezet; feiten en onwaarheden, slachtoffers en daders worden verdraaid; logica is niet aanwezig en een fictief verhaal is nu algemeen aanvaard als de onomstotelijke waarheid. Deze fundamentele fouten zijn gesponnen tot een wereldwijd web van potentieel katastrofaal verkeerde conclusies.

“De beladen kwestie van Israël bevindt zich in het epicentrum van de afwijzing van de rede in het Westen. Veel van de fouten en verkeerde voorstellingen van zaken over het Midden-Oosten conflict (Philips schreef haar boek voor de echte Midden-Oosten conflict – de zogenaamde Arabische Lente – tussen soennitische en sjiitische moslims begonnen) bevorderen niet alleen onwaarheden, maar zetten de waarheid geheel op zijn kop. Dit komt omdat het Westen het Arabische en islamitische verhaal over Israël heeft geslikt. ”

Zes jaar na de publicatie van het boek, lijkt er weinig te zijn veranderd in de wereld. Het Midden-Oosten staat overal in brand, maar de wereld is nog steeds geobsedeerd door de Joodse staat en het relatief kleine conflict met de Arabische Palestijnen.

In de afgelopen maand alleen, had Israël te maken met een aantal plannen, ultimatums, dictaten, valse claims en strafmaatregelen afkomstig van de internationale gemeenschap die allen waren bedoeld als initiële stappen om Israël de zogenoemde twee staten oplossing op te dringen op dit moment.

Eerst was er de Europese Unie die, na het invoeren van een nieuw label beleid dat Israëlische bedrijven en hun Europese partners verplicht om onderscheid te maken tussen producten die in Israël proper  -Israël vóór de Zesdaagse Oorlog in 1967- en de gebieden die in 1967 werden veroverd, besloot om de Joodse staat het vuur verder aan de schenen te leggen. De EU deed dit door het aannemen van een nieuwe resolutie die “ondubbelzinnig en expliciet “ verklaarde dat geen zakelijke overeenkomsten tussen Israël en Europese bedrijven van toepassing zijn op de joodse gemeenschappen in deze gebieden.

De Amerikaanse regering volgde de EU kort daarop en herinnerde Amerikaanse bedrijven eraan dat  20-jaar oude richtlijnen over de etikettering van producten die in de Joodse gemeenschappen in Judea en Samaria nu voor het eerst toegepast moesten gaan worden. Deze (nooit afgedwongen) richtlijnen waren oorspronkelijk bedoeld om de Palestijnse economie te bevorderen maar worden nu gebruikt om Israel onder druk te zetten.

“Het is niet aanvaardbaar voor de voornoemde producten te markeren met de woorden ‘Israël,’ ‘Made in Israël’ ‘bezette gebieden en Israël’ of een variant daarop,” verklaarde deAmerikaanse douane.

Zowel de EU als de regering-Obama ontkende dat de maatregelen iets te maken hadden met een boycot van Israël.

In dezelfde week kwam Frankrijk met een ultimatum aan Israël over een nog te organiseren internationale conferentie die bedoeld is om de huidige impasse in de onderhandelingen tussen de Palestijnse Autoriteit en Israël  te doorbreken. Wanneer deze conferentie het gewenste resultaat (tweestatenoplossing) niet zou opleveren, dreigde de Franse minister van Buitenlandse Zaken Laurent Fabius , dan zou Frankrijk een Palestijnse staat op de zogenaamde Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook erkennen.

Israël reageerde furieus op het Franse dictaat, maar de regering in Parijs blijft vasthouden aan zijn standpunt over de kwestie.

Op ongeveer hetzelfde moment voerde secretaris-generaal Ban Ki-Moon van de VN de druk op Israël verder op en leek  Israël de schuld te geven voor de huidige golf van Palestijns-Arabische terreur. “Na bijna 50 jaar van bezetting – decennia na Oslo –  verliezen Palestijnen, vooral jongeren, hun hoop”, zei Ban Ki Moon.  Het woord tijd dat Israëli’s, Palestijnen en de internationale gemeenschap het teken aan de wand zien: De status quo is onhoudbaar, het ondermijnt de veiligheid van de Israëli’s en de toekomst voor de Palestijnen “,zei Ban tijdens een toespraak in de VN-Veiligheidsraad.

“Het is de menselijke natuur om te reageren op bezetting, die vaak dient als een een broedmachine van haat en extremisme. Palestijnse frustratie groeit onder het gewicht van een halve eeuw bezetting en de verlamming van het vredesproces “, zei Ban Ki-Moon.

In Israël reageerde  premier Benyamin Netanyahoe uitermate boos op de verklaringen van de VN-chef.

“Er is geen rechtvaardiging voor terrorisme”, zei Netanyahoe in een video-verklaring van vorige maand. “De Palestijnse terroristen willen geen staat opbouwen; ze willen een staat vernietigen, en ze zeggen dat met trots. Ze willen overal Joden te vermoorden, en zij stellen dat met trots. Ze moorden niet voor de vrede, en ze vermoorden niet voor de mensenrechten”.

“De VN heeft zijn neutraliteit en haar morele kracht verloren, deze verklaringen van de secretaris-generaal dragen niet bij aan het verbeteren van de situatie. Ban’s opmerkingen stoken de terreur verder op “, zei Netanyahoe.

Ban Ki Moon reageerdemet in een opiniestuk in de New York Times. Hij klaagde dat hij verkeerd begrepen was door zijn Israëlische critici. Hij verdedigde zijn opmerkingen over de Palestijnse frustratie over de voortdurende “bezetting”, en bekritiseerde Israel over de bouw van nieuwe woningen voor Joden in Samaria en Judea (Westelijke Jordaanoever) en beweerde Israël van plan is ‘om duizenden Palestijnse huizen te slopen.’

Blijkbaar had Ban het’ Arabische verhaal’ over de acties van Israël in Judea en Samaria geslikt, want slechts 5 procent van de Palestijnse Arabieren woont op grondgebied onder Israëlische controle op de zogenaamde Westelijke Jordaanoever. In 2014, bijvoorbeeld, meldde Ban’s eigen VN de sloop van 1177 bouwsels . Dat aantal omvatte een aantal woningen, maar de meeste van deze bouwsels waren illegaal gebouwd agrarische gebouwen, pergola’s, schuren en andere bouwsels.

Ban’s boodschap was duidelijk: Israël was schuldig aan het mislukte vredesproces, en dus hadden de Palestijnen hun hoop verloren. De oplossing is volgens de secretaris-generaal van de VN, het beindigen van de ‘bezetting’ en de het geven van een staat aan de Palestijnen, wat er ook gebeurt.

Een paar dagen na het incident met Ban Ki Moon,  toonde het ‘Kwartet’ (Groot-Brittannië, Frankrijk, de VS en Rusland) plotseling hernieuwde belangstelling voor de oprichting van een Palestijnse staat .

Diplomaten van het Kwartet, dat lange tijd had gezwegen over de situatie, ontmoeten elkaar in de marge van de internationale veiligheid conferentie in München en besloten tot het opstellen van een nieuw rapport.  Dat rapport zou onder meer suggesties gaan bevatten over het bevorderen van de twee-staten-oplossing. “Het Kwartet gaf na de ontmoeting een verklaring uit die stelde dat de situatie in Israël  ” de levensvatbaarheid” van een onafhankelijke Palestijnse staat “sterk in gevaar brengt”.

De Jordaanse koning Abdullah II, die de conferentie in München bijwoonde, droeg bij aan het gevoel van urgentie toen hij zei dat de impasse tussen de Palestijnse Arabieren en Israël zou kunnen leiden tot een “religieus conflict met mondiale dimensies”.

President Obama is het blijkbaar eens met de onheilsprofeten en besloot om twee vooraanstaande leden van zijn team naar Israël te sturen.

Samantha Power, de Amerikaanse ambassadeur bij de VN, kwam half februari in Israël aan na dat ze op Twitter had gemeld dat ze ontmoetingen zou hebben met Israëlische en Palestijnse leiders om de Amerikaanse betrokkenheid te bespreken bij de invoering van de twee staten oplossing.

Een paar uur na aankomst Power’s in Israëlwerd bekend dat de Amerikaanse vice-president Joe Biden binnenkort naar Israël zal komen. Netanyahu kondigde het nieuws aan tijdens zijn openingswoorden in het  wekelijkse cabinetsberaad.

“Vice-president Biden is een graag geziene gast in Israël op elk moment dat hij besluit om hier te komen”, zei Netanyahu.

De Israëlische premier blijkt niet echt onder de indruk van de internationale pressie om een ​​Palestijnse staat in het bijbelse hartland van Israël te vestigen.

Media februari tijdens een debat in de Knesset over de kwestie, zei Netanyahu dat ‘gezien de huidige politieke realiteit Israël geen andere keuze heeft dan de controle over Judea en Samaria (Westelijke Jordaanoever) voort te zetten. Netanyahu zei dat zolang de Palestijnse Arabieren weigeren Israël als een Joodse staat te erkennen en demilitarisering van een Palestijnse staat accepteren, Israël in de betwiste gebieden zal blijven.

“In het licht van de ongelooflijke veranderingen om ons heen … in de huidige omstandigheden, kunnen we de twee-staten oplossing niet uitvoeren”, zei Netanyahu terwijl hij toevoegde dat na een Israelische terugtrekking Judea en Samaria (West Bank) in de handen van islamitische extremisten zullen vallen die er naar streven om Israël te vernietigen.

Hij vertelde de Knesset dat Palestijnse kinderen wordt geleerd over ” de bevrijding” van Israël in zijn geheel, met inbegrip van Haifa, Acre, Jaffa. “Niemand heeft het over ’67. Zij hebben het over ’48 “, zei hij over het PA leiderschap en de Palestijnse media. Hij verwierp de claim dat de huidige Arabische terreur oorlog komt voort uit ‘wanhoop’, zoals Ban Ki Moon heeft beweerd

“Terreur is niet het gevolg van de bezetting”, zei Netanyahu. “De terreur komt voort uit een cultuur van de dood. Het doel is om een ​​staat te vernietigen niet te bevrijden. ”

“Terreur is het resultaat van een totalitaire ideologie en een verlangen om Joden te vermoorden”, zei Netanyahoe.

De Israëlische premier, wiens naam betekent ‘door God gegeven’, beseft dat Obama en de Europeanen z alles zullen doen dat in hun macht ligt om de twee-staten-oplossing te implementeren. Maar hij heeft gezworen om de veiligheid van het Joodse volk te waarborgen; ziet zichzelf als de beschermer van Israël, en geniet de steun van de overgrote meerderheid van het politieke establishment en het Joodse volk in Israël over deze kwestie.