Missing Peace | missingpeace.eu | NL

“Israël is het front van de vrije wereld in de oorlog met ISIS”

Door Missing Peace

Missing Peace correspondent Yochanan Visser doet verslag vanaf de Syrisch Israëlische grens

Israelische tanks en pantservoertuigen nabij grens met SyrieIsraelische tanks en pantservoertuigen nabij grens met Syrie

De situatie in Syrië is de laatste maanden aan het veranderen. Nadat er lange tijd sprake was van een soort status quo waarbij de strijdende partijen hier en daar wat terreinwinst boekten of juist terrein verloren, lijken de dagen van het Assad-regime geteld.

Het begon met een grote overwinning van Islamitische Staat in het centrum van Syrië. De groep stootte plotseling door naar de antieke stad Palmyra aan de hoofdweg naar Damascus.

Tegelijkertijd veroverde ISIS alle grensovergangen aan de Iraakse en Jordaanse grens en leek zich op te maken voor een aanval op de Suweidaprovincie waar de bevolking zeventig procent Druzisch is. Suweida of Jabal al-Druse ligt in zuid Syrië ruwweg 45 kilometer van Kuneitra op de Golan Hoogvlakte.

In westelijk Syrië wist Hezbollah in de Qalamounbergen terrein te veroveren op het ‘leger van de verovering’, een islamistische coalitie die wordt aangevoerd door het Al Qaidafiliaal Jabhat Al-Nusra. Tegelijkertijd bracht de Al-Nusracoalitie nederlagen toe aan het leger van Assad in de Idlibprovincie in noord Syrië. Het leger van de verovering slaagde erin het regeringsleger te verdrijven uit geheel Idlib.

Op dat moment besloot Iran in te grijpen. De commandant van de Al-Quds Brigades van de Iraanse Revolutionaire Garde Qassam al-Suleimani reisde naar West-Syrië om de situatie in ogenschouw te nemen en kondigde daarna een Iraanse verassingsactie aan. De Libanese newssite as-Safir publiceerde op hetzelfde moment een rapport van een sji’itische militie Ansar e-Hezballah in Irak waarin de positie van Assad in Syrië werd geanalyseerd. In dat rapport werd de aanbeveling gedaan om 50.000 man van het Iraanse leger in Syrië te stationeren.

Kort daarna berichtten Libanese media dat tussen de 15.000 en 20.000 Sjiietische strijders uit Irak, Iran en Afghanistan in West-Syrië waren aangekomen om het leger van Assad te versterken. Dat leger was door de uitputtende burgeroorlog en een serie nederlagen en door dienstweigering danig verzwakt. Druzen in de provincie Suweida begonnen bijvoorbeeld na de opmars van Islamitische Staat en terugtekkingen door regeringstroepen massaal dienst te weigeren.

In Zuidwest-Syrië aan de grens met Israël wisten Al-Nusra en het door het westen gesteunde Vrije Syrische Leger de regeringstroepen terug te drijven tot veertig kilometer van de grens met Israël. Tegelijkertijd waren er onbevestigde berichten dat Islamitische Staat was afgebogen van Suweida naar Kuneitra op de Syrische Golan Hoogvlakte.

Hamat Huweida een Druzische journalist in Majdal Shams op de Israëlische Golan Hoogvlakte vertelde mij in een interview op maandag 15 juni dat Islamitische Staat al gearriveerd was aan de grens met Israël. Deze informatie kon ik niet onafhankelijk verifiëren tijdens een interview met Amal As’ad, een generaal van de IDF, op dezelfde dag. Hij weigerde de vraag over de positie van Islamitische Staat op de Golan Hoogvlakte te beantwoorden.

Israëlisch ingrijpen
Israël volgt de ontwikkelingen in Syrië op de voet en besloot in mei in te grijpen door posities van het Syrische leger te bombarderen in de Qalamounbergen. Israëlische commentatoren merkten op dat de aanval te maken had met het overbrengen van Scud raketten naar Hezbollah in Lebanon.

Op het zelfde moment meldden Al-Nusra rebellen in de Qalamounbergen echter dat er Israëlische munitie en wapens waren gevonden. Het zou dus goed kunnen dat Israël probeerde om Assads positie verder te verzwakken en daarmee Iran en Hezbollah een klap toe te brengen. De val van Assad zou vooral een zware klap toebrengen aan Iran’s plannen voor Syrië, Libanon en Israël. Hezbollahleider Hassan Nasrallah gaf in die periode verschillende toespraken waarin hij waarschuwde dat de val van Assad ook de val van Hezbollah zou inluiden.

De situatie aan de grens met Syrië op de Golan Hoogvlakte verslechterde nadat Jabhat Al-Nusra in de Idlibprovincie in Syrië twintig Druzen vermoordde in het dorp Qalb Loze. Dat had ook te maken met de toenemende dreiging voor de Druzen in Suweida en op de Golan in Syrië.

De Druzen op de Israëlische Golan Hoogvlakte wilden niet langer wachten op de verwachte aanval door Islamitische Staat en begonnen geld in te zamelen voor de vorming van een nieuwe Druzische militie in Suweida die een preventieve aanval op Islamtische Staat zou moeten lanceren.

Op dat moment besloot ik om naar de Golan Hoogvlakte te reizen om Druzische leiders en inwoners van Majdal Shams te interviewen.

Op weg naar de Syrische grens passeerde ik Qatzrin, het een na grootste dorp op de Golan Hoogvlakte. In de velden tegenover het dorp hield het Israëlische leger een oefening. Tientallen tanks en pantservoertuigen stonden opgesteld naast een tijdelijke legerbasis. Tien kilometer verderop dicht bij de Syrische grens zag ik twee andere nieuwe IDF bases met tientallen tanks en ander zwaar materieel.

Het was duidelijk dat de IDF zich aan het voorbereiden was op nieuwe operaties in het grensgebied. Bij het uitzichpunt in Kuneitra was het vrij rustig. In de verte wapperden de zwarte vlaggen van Al-Nusra op verlaten gebouwen. Slechts ver weg was het geluid van ontploffingen waarneembaar.

Ik vervolgde mijn weg naar Ram waar een vulkanisch meer is. In een restaurant aan het meer ontmoette ik Hassan Safadi, een Druzische inwoner van Majdal Shams.
Hij zei dat de Druzen op de Golan Hoogvlakte Israël wantrouwen, maar dat ze zich nu tot de Israëlische regering hadden gewend om hulp te vragen in het geval de Druzen in Syrië worden aangevallen door Al-Nusra en Islamitische Staat. In dat geval willen de Druzen dat Israël de grens opent zei Safadi.

Hij vertelde dat de Syrische Druzen een nieuwe militie hebben opgericht met de naam Shioegh al Karama (Sheikhs van waardigheid). Deze militie zou al 50.000 Druzische strijders hebben en 35.000 van hen zijn deserteurs die oorspronkelijk waren opgeroepen om in het leger van Assad te vechten.

Even later ontmoette ik de Druzische journalist Hamad Aweidat die voor de Iraanse nieuwssite Fars News werkt. Hij beweerde dat Islamitische Staat nu slechts twee kilometer verwijderd was van de grens met Israël op de Golan Hoogvlakte.

Toen ik later Brigadegeneraal Ma’da Hasbani van de IDF interviewde vroeg ik hem of hij Aweidat’s bewering over ISIS kon bevestigen. De generaal weigerde echter om daar commentaar op te geven. Ook weigerde hij commentaar te geven op berichten dat Israël voorbereidingen trof om een bufferzone in Syrië te creëren voor de instroom van Druzische vluchtelingen. “De Druzen zullen in Suweida (Jabal al-Druse) blijven omdat zij de beschermers zijn van het land en dat zullen ze niet opgeven”, zei Hasbani.

De Israëlische onderminister van regionale zaken Ayoub Kara die ik eerder interviewde in de buurt van Haifa zei ongeveer hetzelfde als Hasbani en Hassan Safadi. Hij zei dat de Druzen sterk genoeg zijn om zichzelf te verdedigen en geen hulp nodig hebben van Israël in de strijd. Kara, die behoort tot de Druzische gemeenschap in Israël, had wel een unieke boodschap over Islamitische Staat voor de wereld:

” De wereld moet begrijpen dat de grens van Islamitische Staat niet in Syrië en Irak is. Zij zullen uiteindelijk ook optrekken tegen Europa en de Verenigde Staten”, zei Kara. “Israël is het front van de vrije wereld in de oorlog met ISIS. De wereld moet begrijpen dat de grens niet hier is, wanneer ze dat niet doen zal het eindigen in de Derde Wereldoorlog’, aldus Kara.

Majdal Shams
Na de interviews aan het meer van Ram reisde ik naar Majdal Shams aan de voet van de berg Hermon. Daar vond op dat moment net een grote demonstratie plaats tegen de Islamisten van Al-Nusra en Islamitische Staat.

20150615_170047

Rond het plein met het standbeeld van Sultan al-Trash de Druzische leider die de opstand tegen de Franse overheersing leidde in 1925 hingen gigantische Syrische vlaggen op de gebouwen. Op de sokkel van het standbeeld van al-Trash stond een groot portret van de Syrische dictator al-Assad.

De aanwezige Druzen hieven spreekkoren aan tegen ISIS en Al-Nusra en voor al-Assad.

Ik interviewde Samara Suleiman een inwoner van Majdal Shams. Hij zei dat de anti-Israëlsfeer in het dorp was toegenomen nadat de IDF een Hezbollahaanslag op de grens bij het dorp had voorkomen, waarbij twee Druzen waren gedood die in Majdal Shams waren geboren.

Suleiman zei dat de Druzen in Majdal Shams pro-Assad zijn en dat de enkelen die Israël steunen omgekocht zijn. Hij had nog meer verrassende ideeën over Israël.

Israël zou Al-Nusra met wapens en geld steunen en de gewonde strijders van Islamitische Staat en Al-Nusra in Israëlische ziekenhuizen behandelen.

Ik interviewde daarna Ibrahim Izz-al-Din, een prominente inwoner van het Druzische dorp. Hij zei dat de Druzen Islamitische Staat en Al-Nusra uit Syrië zouden verdrijven en dat men de benodigde wapens had om dit te doen.

De wapens waren gekocht van de Amerikanen en van Assad die hij een “hond” noemde.

Hij herhaalde Suleiman’s bewering dat Israël wapens geeft aan Al-Nusra en zei daarna dat Obama de Islamitische Staat had opgericht omdat het duidelijk is dat zij niets te maken hebben met Islam.

Het bewijs voor zijn theorie had hij ook: “Zij onthoofden mensen en roepen dan Allahu Akhbar, dat zijn geen moslims en Arabieren”, aldus Izz-al-Din.

Hij waarschuwde dat de Druzen de grens zelf zouden openen om deel te nemen aan de strijd tegen de islamisten in Syrië en om hulp te bieden aan hun Druzische broeders.

Aanval
Twee dagen nadat ik deze interviews afnam viel Al-Nusra samen met andere islamistische groepen het Druzische dorp Khader en andere doelen op de Syrische Golan Hoogvlakte bij Kuneitra aan.

De Israëlische radio meldde dat de islamistische coalitie het gehele gebied rond Kuneitra in handen wilde krijgen om vervolgens door te stoten in de richting van Damascus. Op het zelfde moment slaagden Koerden in Noordoost-Syrië erin om tientallen dorpen op Islamitische Staat terug te winnen.

Het leger van Assad lijkt steeds verder terrein te verliezen en de Syrische luchtmacht maakt in toenemende mate gebruik van zogenaamde ‘barrel bombs’. Vaten vol met licht ontvlambare brandstof en metaal afval die uit vliegtuigen en uit helikopters worden gedumpt. Syrische burgers eisen nu dat de oppositie eerst de luchtmacht van Assad neutraliseert.

Alleen al in de maand mei werden meer dan 7500 mensen bij de strijd in Syrië gedood, een groot aantal van hen zijn burgers.

Het officiële dodental na vier jaar oorlog staat op 230.000 maar de Syrian Observatory for Human Rights vermoedt dat het werkelijke aantal in de buurt komt van 300.000.

Zelfs wanneer de rebellen erin slagen om Assad te verdrijven wil dat niet zeggen dat de oorlog daarmee tot een einde komt.

Wanneer het land zal worden geregeerd door organisaties als Islamitische Staat en Al-Nusra zal de volgende fase van de islamistische winter, die ooit begon als de ‘Arabische Lente’, aanbreken. De overgebleven niet-moslimminderheden zullen hetzelfde lot ondergaan als de Yezidi’s en de Assyrische christenen, en de mars richting al-Quds (Jeruzalem) zal dan worden voortgezet met een aanval op Israël.

In Israël worden Islamistische Staat en Al-Nusra nog altijd als een mindere dreiging beschouwd dan Hezbollah en Iran. Dat lijkt op dit moment nog terecht maar wanneer de raketten die nu in handen zijn van Hezbollah door de islamisten in Syrië zullen worden geconfisqueerd, zal het goed mis gaan. Het is hierom dat sommige analisten verwachten dat Islamitische Staat en Al-Nusra eerst zullen proberen Libanon over te nemen.