Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Nederlandse media kopiëren onbetrouwbaar Breaking the Silence rapport over Gaza-oorlog

Door Missing Peace
Hamas schiet raketten af op Israelische burgerdoelen tijdens de oorlog in de zomer van 2014Hamas schiet raketten af op Israelische burgerdoelen tijdens de oorlog in de zomer van 2014

Dagblad Trouw publiceerde op maandag 4 mei een artikel over een rapport van de Israëlische organisatie “Breaking the Silence”. In het artikel, dat werd geschreven door NOS Journaal correspondente Monique van Hoogstraten, wordt gesuggereerd dat het Israëlische leger tijdens de laatste oorlog tegen Hamas in Gaza willekeurig en moedwillig huizen van Palestijnen vernietigde en overmatig munitie gebruikte.

Andere Nederlandse media berichtten op soortgelijke wijze over the rapport van Breaking the Silence.

Breaking the Silence is een radicale organisatie van linkse Israëlische ex-militairen die tegen de Israëlische aanwezigheid is op de Westelijke Jordaanoever en die grotendeels wordt gefinancierd door Europese sponsors. Onder die sponsors is de door de Nederlandse regering gefinancierde organisatie ICCO maar ook de Europese Unie.

Van Hoogstraten schrijft: “De organisatie van militairen en ex-militairen nam getuigenissen af van meer dan zestig betrokkenen uit alle rangen en divisies: soldaten en commandanten, die op de grond in Gaza of in commandocentra opereerden. Breaking the Silence concludeert in het rapport dat het leidende principe was om aan Israëlische kant ‘een minimum risico’ te nemen, ‘zelfs ten koste van Palestijnse burgers’. Dat leidde tot ‘immense schade zonder precedent aan de burgerbevolking en infrastructuur in de Gazastrook’”.

Van Hoogstraten baseerde haar artikel uitsluitend op het Breaking the Silence rapport dat tot nu toe slechts in het Hebreeuws is verschenen.

Het is duidelijk dat alle getuigenissen van de soldaten die in het rapport worden geciteerd anoniem waren. Dat zou voor een verslaggever die de journalistieke normen hanteert al een reden hebben moeten zijn om het rapport niet als bron te gebruiken voor een artikel waarin duidelijke conclusies worden getrokken.

Verder wordt in het rapport met geen woord gerept over de uitgebreide voorzorgsmaatregelen die Israel nam om Palestijnen in Gaza te waarschuwen voor een op handen zijnde aanval. Ook komt de rol van Hamas niet ter sprake. Zoals bekend – zelfs onder Palestijnen – deed Hamas er van alles aan om zoveel mogelijk burgerslachtoffers te maken om de media oorlog tegen Israel te winnen.

Breaking the Silence geeft in het voorwoord van het rapport aan dat de inhoud en de meningen in het rapport niet de positie van de financiers van Breaking the Silence (BTS) reflecteren.

NGO Monitor in Israël kwam echter gisteren met het bewijs dat de Britse ambassade in Tel Aviv, ICCO Nederland en Oxfam Novib in Groot Brittanie geld gaven aan Breaking the Silence voor onderzoek dat ten doel heeft om zoveel mogelijk negatieve getuigenissen te verzamelen van Israëlische militairen over immorele acties en schendingen van mensenrechten.

In het geval van het BTS-rapport over Gaza is het duidelijk dat de organisatie een vooropgezet doel had om het Israelische optreden in Gaza in de zomer van 2014 in een kwaad daglicht te stellen.

Op 2 augustus 2014 gaf het Mensenrechten en Internationaal Recht Secretariaat, dat onder andere door Nederland wordt gefinancierd, geld aan negen organisaties waaronder BTS om “schendingen van mensenrechten en het internationale humanitaire recht tijdens het voortdurende Israëlische militaire offensief in de Gazastrook te documenteren.”

BTS interviewde vervolgens zestig Israëlische militairen die anoniem getuigenissen aflegden zoals bijvoorbeeld deze in het Trouw artikel:

“Er waren geen echte ‘rules of engagement'”, aldus een sergeant uit de infanterie die in het noorden van Gaza was gelegerd (alle getuigen zijn geanonimiseerd om hen tegen mogelijke strafvervolging maar ook tegen hoon uit de samenleving te beschermen). “Het idee was: als je iets ziet, schiet. Ze zeiden tegen ons: ‘er horen hier geen burgers meer te zijn. Of iemand een bedreiging vormde of niet, was geen kwestie’.”

Trouw vermeldt echter in de alinea daarna dat de IDF duidelijke “rules of engagement” (richtlijnen voor confrontaties met de vijand) had. Men schrijft immers dat voorafgaand aan de acties van de IDF het noorden van Gaza de bewoners de kans werd gegeven om te vertrekken. Het Israëlische leger strooide bijvoorbeeld pamfletten uit en mensen ontvingen sms berichten over op handen zijnde aanvallen.

Maar er is meer te vertellen over dit onderwerp. Vorige week verscheen een artikel over de wijze waarop de IDF in Gaza te werk ging dat werd geschreven door professor Charles H. Stockton van het ‘Stockton Center for the Study of International Law’ in het ‘U.S. Naval War College’, en John Merriam een advocaat en rechter in het Amerikaanse leger.

Zij kwamen op basis van academisch onderzoek tot de conlusie dat de IDF’s ‘rules of engagement’ in overeenstemming zijn met het internationale recht op dit gebied en zelfs een voorbeeld zijn voor andere legers. Hun bevindingen zijn gepubliceerd in twee delen.

Breaking the Silence werd al eerder geëxposeerd door de Engelse journalist Jake Wallis Simons als een onbetrouwbare radicale organisatie die niet schroomt om valse of zwaar overdreven getuigenissen van Israëlische militairen de wereld in te helpen met het doel om de IDF zwart te maken.

Ook Yehuda Shaul de voorzitter van Breaking the Silence werd eerder door Missing Peace geëxposeerd als onbetrouwbaar toen hij door de actualiteiten rubriek Netwerk werd gebruikt in een documentaire over de situatie in Hebron.

Breaking the Silence concentreert zich bewust op de situatie in Hebron in haar pogingen om de Israëlische aanwezigheid op de Westelijke Jordaanoever te delegitimeren. De organisatie heeft geen ervaring met de situatie in Gaza.

De voormalige Associated Press redacteur Matti Friedman schreef vandaag op zijn Facebook pagina:

“Professionele journalisten die dit rapport inzien, en andere soortgelijke rapporten zouden zich moeten afvragen (maar doen dat natuurlijk niet): Vergeleken met wat? IDF-regels voor confrontaties en het openen van vuur zijn vaag vergeleken met wat? Het aantal burgerslachtoffers is hoog vergeleken met wat? Met Falluja ? (In Irak waar het aantal burgerslachtoffers bij de Amerikaanse actie tegen Al Qaida veel hoger was dan in Gaza verhoudingsgewijs), The Britten in Noord Ierland? De Canadezen in de Helmand provincie?
‘Vaag’ en ‘hoog’ zijn relatieve termen. We zullen moeten weten wat de vergelijking is wanneer Israël wordt vergeleken met andere landen in vergelijkbare situaties. Zo niet, dan heeft de brede kritiek geen betekenis.”

De boodschap van deze journalist is duidelijk: verslaggevers die op zorgvuldige en betrouwbare wijze willen verslag geven over de situatie in Israël zouden zich moeten onthouden van het gebruik van de rapporten van Breaking the Silence.
Er is echter nog iets anders op te merken over de vloed van media berichten die naar aanleiding van het Breaking the Silence rapport werd gepubliceerd. Eind vorige week maakte een Syrische mensenrechten organisatie bekend dat tijdens een luchtaanval door Amerikaanse vliegtuigen op de Islamitische Staat 64 burgers waaronder 31 kinderen werden gedood.

Het bericht werd vrijwel genegeerd door de Nederlandse media en andere media vermeldden uitdrukkelijk dat het bericht niet onafhankelijk kon worden geverifieerd.
Klaarblijkelijk is er een verschil in nieuwswaarde in berichten over acties van het Israëlische leger en die van andere Westerse legers in hun strijd tegen radicale moslim terreurgroepen in het Midden-Oosten.

Verder zal iedere journalist die onderzoek doet naar het aantal burgerslachtoffers tijdens deze acties tot de conclusie komen dat de IDF, in tegenstelling tot   wat Breaking the Silence suggereert, het meeste doet om burgerslachtoffers te voorkomen, ook in Gaza.