Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Abbas’ unilaterale stappen vergroten kans op nieuwe oorlog in Israël

Door Missing Peace
Mahmoud AbbasMahmoud Abbas

Zaterdag 29 november 2014 gaf  president Mahmoud Abbas een speech voor de Arabische Liga in Caïro die verstrekkende gevolgen kan hebben voor de situatie in Israël. Tijdens die toespraak beweerde Abbas dat Israël niet langer als een partner voor het bereiken van een politieke overeenkomst kan worden gezien.

De Palestijnse leider diende vervolgens een plan in bij de Arabische Liga waarin een nieuwe aanpak werd voorgesteld die beoogt om zonder Israël en een vredesovereenkomst een Palestijnse staat te creëeren. Dus het pad van onderhandelingen dat sinds het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw heeft bestaan wordt losgelaten. De Arabische Liga ging in ieder geval akkoord met Abbas’ plan.

Abbas gaf officieel nog wel aan dat hij onderhandelingen niet uitsluit maar de voorwaarden die hij stelde voor het hervatten van het vredesproces zijn voor Israël totaal onacceptabel. Eén van die voorwaarden is het vrijlaten van de Israëlische Arabieren die veroordeeld zijn voor terrorisme tegen Israël.

In plaats van nieuwe onderhandelingen komt een serie maatregelen die beoogt om de internationale gemeenschap zo ver te krijgen om een Palestijnse staat te erkennen. Het plan voorziet verder in het opvoeren van internationale druk op Israël om de Westelijke Jordaanoever en oost Jeruzalem te ontruimen op een nader vast te stellen datum.

Later werd bekend dat Jordanië, dat momenteel lid is van de VN Veiligheidsraad, een resolutie voorbereid die wanneer aangenomen de Veiligheidsraad het recht geeft om een datum vast te stellen voor het oprichten van de Palestijnse staat en de ontruiming van de Westelijke Jordaanoever door Israël. De resolutie beoogt ook om de grenzen van de Palestijnse Staat vast te stellen. Die grenzen zijn de bestandslijnen van voor 1967. Zoals bekend zijn die grenzen voor Israël onacceptabel omdat ze niet te verdedigen zijn.

Abbas maakte in zijn plan ook duidelijk wat er gaat gebeuren mocht de Amerikaanse regering een veto uitspreken over de resolutie. In dat geval zal Abbas de coördinatie met Israël op het gebied van veiligheid stopzetten en het burgerlijk bestuur over de gebieden die nu door de PA worden bestuurt weer overdragen aan Israël. Israël heeft altijd aangegeven dat het niet geïnteresseerd is in het besturen van de Palestijnse steden zoals dat gebeurde voor de oprichting van de PA.

Andere maatregelen in Abbas’ plan beogen om het conflict met Israël verder te internationaliseren, bijvoorbeeld door Israël aan te klagen bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Daartoe zal de PA lidmaatschap aanvragen (als een staat) bij allerlei internationale organen.

Een ander drukmiddel dat de PA hanteert tegen Israël is de huidige terreurcampagne die officieel niet wordt georganiseerd door Fatah, Hamas of andere Palestijnse terreurgroepen maar die wordt aangezwengeld door ophitsing door de PA via de officiële en sociale media.
De huidige terreur campagne zal nu dus worden gecombineerd met een politieke campagne die zijn weerga niet kent en die in Europa nu al resultaten heeft opgeleverd.

Vorige week boekte de PA een nieuw succes in Europa toen het Franse parlement een motie aannam waarin de regering wordt opgeroepen om een Palestijnse staat te erkennen.

Abbas kreeg verder uit onverwachte hoek steun voor zijn plan. De linkse Israëlische schrijvers Amoz Oz en David Grossman tekenden een petitie die de EU oproept om een Palestijnse staat te erkennen.

Waar iedereen op dit moment aan voorbij gaat echter is dat er technisch gesproken geen onafhankelijke Palestijnse staat kan worden opgericht. Een staat moet in staat zijn om bijvoorbeeld energie en water te leveren aan zijn burgers. De PA heeft in haar ruim twintigjarige bestaan geen installaties gebouwd die deze nutsvoorzieningen leveren. Een Palestijnse staat zal dus voor deze voorzieningen geheel afhankelijk blijven van Israël.
Verder heeft de PA geen vliegveld of zelfs eigen openbaar vervoer. Er is geen eigen nationale munt en de Palestijnen zijn zelfs voor de meest elementaire levensbehoeften aangewezen op Israëlische bedrijven.

Het is ook duidelijk dat erkenning van een Palestijnse staat zonder een vredesakkoord voor Abbas niet betekent dat de claims op het grondgebied van de staat Israel van tafel zijn. In een interview met de Egyptische krant Akhbar al-Yahm herhaalde hij vorige week de eis dat zes miljoen Palestijnse vluchtelingen en al hun nakomelingen terug keren naar huizen die in 1948 verlaten werden en die nu in Israël liggen.

Het unilateraal oprichten van een Palestijnse Staat zal op de grond dan ook alleen tot gevolg hebben dat er een nieuwe oorlog komt en geen staat. Abbas rekent in zijn plannen op buitenlandse interventie in geval van nieuw massaal Israëlische militair ingrijpen bij Palestijnse terreur.
Die buitenlandse interventie zal echter niet militair van aard zijn maar eerdertot stand komen via politieke en andere internationale druk.

Te verwachten valt dat er een herhaling zal plaatsvinden van wat er in het begin van de Tweede Intifada gebeurde. Toen werden de door de Amerikanen getrainde PA-veiligheidstroepen ingezet bij de terreurcampagne tegen Israël.

Wat in ieder geval nu al duidelijk is, is dat Abbas ‘nieuwe’ plan in feite gewoon een vervolg is op de strategie die in 2008 door de PSG (Palestinian Strategy Group) werd ontwikkeld en die voorzag in internationalisering van het conflict en unilaterale maatregelen die moesten leiden tot de vorming van een Palestijnse staat zonder vredesakkoord met Israël.
De Palestijnse leider moest deze strategie tijdelijk los laten vanwege de door de Amerikaanse regering georganiseerde vredesbesprekingen met Israël. Maar sinds het mislukken van deze besprekingen op het moment dat de PA een eenheidsregering met Hamas vormde, wees alles erop dat Abbas nieuwe unilaterale stappen voorbereidde.
Vast staat dat het Abbas’ plan niet tot vrede gaat leiden maar dat we rekening moeten houden met escalerend geweld en uiteindelijk een nieuwe oorlog. Het Westen is dus gewaarschuwd.