Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Feiten en achtergronden over de bomen en het land van ‘The Tent of Nations’

Door Missing Peace

Het boerderijproject Tent of Nations van de Palestijnse boer Daoud Nassar in Gush Etzion kwam vorige week opnieuw in het nieuws nadat de Israëlische autoriteiten fruitbomen hadden verwijderd van een deel van zijn land.

Twee weken daarvoor had Nassar een order gekregen van de autoriteiten om te stoppen met het cultiveren van de boomgaarden. De Israëlische autoriteiten gaven als reden voor de order dat de boomgaarden staatsgrond waren en dat het cultiveren van het land een overtreding was. De autoriteiten gaven opdracht om de bomen te verwijderen.

De bewuste percelen liggen in een vallei honderden meters verwijderd van het land van de boerderij van Nassar.

COGAT de Israëlische instantie die verantwoordelijk is voor het civiel bestuur in de delen van de West Bank die onder Israëls verantwoordelijkheid vallen (zgn. C gebied) verklaarde desgevraagd dat de vallei niet in eigendom is van Nasser maar staatsland is.

Nassar bestrijdt dit en zegt dat hij eigendomspapieren heeft die dateren uit de Ottomaanse tijd en die later werden erkend door de Britse autoriteiten.

Na de Israëlische actie plaatste Daoud Nassar het navolgende bericht op de Facebook pagina van de Tent of Nations

This is an information from our Attorney Mr. Sani Khoury.

Destruction of Trees
The Nassar Family has been in a legal battle to protect its land and trees for many years.
A short while ago the Military Authorities placed a warning on the land of the Nassar Family declaring that the trees were planted on “State Land”
and therefore constituted a trespass and should… be “evacuated” !
On 12.5.2014 the Nassar Family filed an appeal with the Military Court against the order and clarified that the land was not State Land and that the trees were planted on the family land. Furthermore they clarified that the Supreme Court had declared that the Nassar Family should continue with the “re-registration” process of their land. The Nassar Family has being trying to complete the process for years – however the Israel Military Land Registrar has been delaying the process endlessly without any explanation.
According to the law no demolition or evacuation is allowed once an appeal is filed and until a final verdict. In spite of the fact that an appeal was filed on 12.5.2014, and no verdict has been issued the Military Authorities rushed to destroy the land and uproot all of the trees on 19.5.2014 !
This action is illegal even according to the draconian military laws in place.
The Nassar Family have been advised to file a case demanding compensation for the illegal actions of the Military Authorities.

Wij besloten tot een onderzoek en bezochten de boerderij van Nassar waar we spraken met de broer van Daoud, Daher en Benjamin Baars.

Baars is een Nederlandse vrijwilliger die eerder drie maanden voor Nassar werkte en nu naar Israel kwam, nadat hij had gehoord over het verwijderen van de bomen van Nassar. Ook spraken we met COGAT en verzochten een expert op het gebied van de Israëlische wet om zijn opinie over de actie van COGAT. De advocaat van Nassar schreef immers dat de verwijdering van de bomen illegaal was.

Het dispuut over het land van de familie Nassar bestaat al vanaf 1992 volgens Daher. Toen zou Israel al het land van de Nassars staatsland hebben verklaard.

In feite begon het dispuut een jaar eerder volgens de Israelische krant Ha’aretz.

http://www.haaretz.com/general/they-can-t-see-the-hilltop-for-the-trees-1.107073

De grootvader van Nassar, een Libanese christen, kocht het land in 1916. Nasser is in het bezit van aktes die dateren van 1920 en die ook het stempel hebben van COGAT. In 1991 werd ongeveer de helft van het land van de Nassars als staatsgrond aangemerkt. De familie appelleerde vervolgens bij het appèl comité van de militaire rechtbank in de West Bank. Het beroep werd afgewezen in 2002.

Daarna volgde een hoger beroep bij het Israëlische Hooggerechtshof. Volgens Daoud stelde het Hooggerechtshof uiteindelijk vast dat hij het land opnieuw moest registreren en dit keer volgens de Israëlische wet. Dat betekent in feite dat hij de zaak over het eigendom verloor. Hij zei dit vorige week tijdens een telefonische conferentie met leden van de anti-Israëlische organisatie Churches for Middle East Peace in de Verenigde Staten.

Benjamin Baars, de Nederlandse vrijwilliger op de boerderij van Nassar, verklaarde dat de Israëlische rechters de eigendomspapieren van Nassar niet erkennen omdat zij zouden hebben gezegd dat het land in eigendom is gegeven aan de Joden door God. Dit is iets dat ook door Nassar wordt beweerd.

In feite werd deze uitspraak gedaan tijdens een dispuut tussen Daoud en Joden uit het naburige Neve Daniel in 2002. Het gaat hier niet om een argument van de rechters.

Over de eigendomsrechten van grond die is aangekocht gedurende de Ottomaanse tijd valt het volgende op te merken.

Ten eerste is er het feit dat Israel de Ottomaanse wet in tact liet voor de Palestijnen in de West-Bank. Dat is een verplichting onder de zogenaamde Hague Regulations van 1907.

Ten tweede de Ottomaanse wet kende verschillende typen land. Een daarvan is mulk, privé land. Men hoeft dit land niet te cultiveren om er recht op te houden.

Het andere type is zogenaamd miri land, dat is staatsgrond waar men gelimiteerde rechten op kan verkrijgen bij onafgebroken cultivering. Zowel Nassar als media die over hem schreven refereren naar Nassars cultivering van de boomgaarden als bewijs van eigenaarschap, dat indiceert dat het hier in het gunstigste geval om miri land gaat, gepachte grond. (Survey of Palestine, vol. 1 pagina 225-226).

De gelimiteerde rechten op dit land (soort lease) vervallen wanneer het niet meer gecultiveerd wordt.

Nassar heeft aangegeven dat hij de bomen 15 jaar geleden heeft geplant. Elders schreef hij dat de beplanting gestadig wordt uitgebreid richting de vallei.

Dit bewijst dat op het moment dat de procedures over zijn eigenaarschap begonnen het land al tientallen jaren niet werd bewerkt en hij dus geen aanspraak meer kan maken op dat gedeelte van de grond.

Daoud Nassar beweert dat COGAT geen legaal recht had om de bomen te verwijderen omdat zijn advocaat op 12 mei opnieuw een appèl had ingediend tegen de stoporder voor het cultiveren van de boomgaarden.

In feite bleek een week eerder dat COGAT legaal wel in staat is om een dergelijke order uit te voeren terwijl er beroep was aangetekend door de eigenaar. Het ging hier om de sloop van illegaal gebouwde huizen in de buitenpost Maaleh Rehavam in Gush Etzion. De Joodse eigenaren van deze huizen tekenden hoger beroep aan tegen de slooporder van COGAT en overhandigden het Israëlisch Hooggerechtshof akten waaruit hun eigendomsrechten zouden blijken. De legale adviseur van COGAT gaf echter toestemming om de slooporder uit te voeren ondanks het appèl.

Disputen over land en het illegaal bouwen of planten op staatsland zijn geen nieuw verschijnsel in Gush Etzion en elders op de West-Bank. In feite wordt via het creëren van feiten op de grond voortdurend geprobeerd om de status quo in het gebied te veranderen. De omvang van het probleem is het best zichtbaar in het Arabische deel van Jeruzalem. Hier is meer dan 50% van de huizen illegaal gebouwd.

Illegale bouw en cultivering van land gebeurt zowel door Palestijnen en hun supporters als door Joodse groeperingen. Voor beide groepen geldt dat dergelijke illegale activiteiten niet zijn toegestaan.

Dit is eerder ook gebleken toen de organisatie Women in Green in Gush Etzion bomen begon te planten op staatsgrond. De organisatie besloot dit te doen in reactie op de acties van Palestijnen die overal in Gush Etzion grond begonnen te cultiveren in het gebied dat volgens de Oslo akkoord legaal onder Israëlisch bestuur staat (zgn. C-gebied). Ook hier maakte COGAT een einde aan de illegale aanplant.

Zie: http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/163271#.U3zSjdKSyig

Het is echter volstrekt onwaar, zoals Nassar en zijn supporters meldden, dat de verwijdering van de bomen van Nassar werd uitgevoerd om ruimte te maken voor de uitbreiding van de naburige Joodse nederzettingen zoals Neve Daniel en Betar Illit.

De percelen van Nassar liggen in een vallei aan de noordwest kant van de heuvel waar hij zijn boerderij heeft. Die vallei grenst aan een Palestijns dorp en ligt ver verwijderd van de dichtstbijzijnde nederzetting Neve Daniel. Uitbreiding van nederzettingen in Gush Etzion wordt al jaren slechts toegestaan binnen de bestaande gemeente grenzen.

Missing Peace heeft eerder over de The Tent of Nations bericht. Het project van Nassar suggereert dat hij co-existentie zoekt en vrede. In werkelijkheid heeft hij geen enkele poging ondernomen om tot co-existentie met zijn Joodse buren te komen en draagt hij bij aan de desinformatie campagne die beoogt om Israel te demoniseren.

Op de website van The Tent of Nations schreef hij dat Israel ‘iedere dag land confisqueert om nieuwe nederzettingen te bouwen of om bestaande nederzettingen uit te breiden’. Dat is pertinent onwaar.

Hij presenteert verder het ontbreken van stromend water en elektra op zijn boerderij als een repressie middel dat Israel tegen hem gebruikt. Weinigen zullen weten dat in Israel geen enkel illegaal gebouw of een gebouw dat niet voldoet aan de bouweisen aansluiting kan krijgen op de nutsvoorzieningen. Dat gebeurt pas wanneer een zogenaamd Tofes 4 is afgegeven. Dit is een bewijs (formulier) dat het bouwsel legaal is en aan de bouweisen voldoet. Nasser heeft voor zijn project geen Tofes 4 gekregen omdat het zonder vergunning is aangelegd.

Eerder vertelde Daoud ook niet de hele waarheid over slooporders die hij had gekregen voor illegale bouwsels op zijn boerderij en ook in het huidige geval hield hij informatie achter.

Missing Peace stelde Nassar per e-mail vragen over de procedures bij de rechtbank en over zijn eigendomspapieren. Hij reageerde echter niet.

De Tent of Nations is in feite een familieonderneming die volledig gefinancierd wordt met giften van christelijke gemeenschappen in het buitenland, vertelde Benjamin Baars. Nassar laat het eigenlijke werk op de boerderij over aan buitenlandse vrijwilligers en is zelf een aanzienlijk deel van zijn tijd in het buitenland te vinden waar fondsen werft en lezingen geeft waar hij onder andere het volgende zegt:

“De meest effectieve manier om vrede te bereiken is om mensen persoonlijk te ontmoeten”.

Ondanks deze woorden heeft Daoud Nassar nooit een poging ondernomen om in contact te komen met de grote Joodse gemeenschap in Gush Etzion. Hij gaf eerder tijdens een interview met Missing Peace aan dat hij niets afwist van de vele plaatsen in het gebied waar Joden en Arabieren dagelijks echt inhoud geven aan co-existentie, zoals in deze video te zien is: