Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Israëlische muziek: licht voor de wereld

Door Missing Peace

UPDATED

Eén van de onbekende aspecten van Israël is de rol die lokale muziek speelt in het dagelijks leven van de burgers van het land maar ook in de rest van de wereld.

Het land heeft een grote muziekindustrie die jaarlijks nieuwe talenten voortbrengt. De Israëlische televisie kent verschillende muziekshows die nieuwe talenten de kans biedt door te breken naar het grote publiek.

Een van die shows is Kochav Nolad dat al verscheidene grote sterren heeft voorgebracht. Een van hen is de zangeres Miri Maimon die ook deelnam aan het Eurovisie Song Festival.

Harel Skat is ook een ster die zijn roem te danken heeft aan Kochav Nolad. Hij brak door met het lied Ve At, dat klinkt als een Franse chanson.

Een andere talentenshow is The X-Factor, waar soms zeer opmerkelijke dingen te zien zijn. Hier is bijvoorbeeld de groep Fusion die een perfecte a capella uitvoering van ‘Some Nights’ bracht.

Nog een talent in dat programma was Inbal Bibi, die op overtuigende wijze ‘Impossible’ zong.

Bibi en Fusion werden echter geen winnaar van The X-Factor.  Die eer was in 2013 weggelegd voor Rose ‘Osang’ Fontanes, een gastarbeider uit de Filippijnen.

Zij won de talentenjacht met een collectie Amerikaanse klassiekers zoals ‘My way’ van Frank Sinatra.  Fontanes vertelde dat ze aanvankelijk weinig hoop had om te winnen omdat ze dacht dat het publiek (dat de winnaar kiest) de voorkeur zou geven aan een Israeli. Dat liep dus anders.

Het laatste decennium is de zogenaamde “Mizrahi” muziek de toonaangevende stroming geworden in de Israëlische muziek scene. Dit is muziek die Arabische en zuid Europese invloeden heeft.

Concerten van Israëlische musici zijn uniek door de publieksparticipatie. Israëli’s houden van zingen en het is bij concerten gewoon dat het publiek als permanent achtergrond koor fungeert.

Hier een voorbeeld van die publieksparticipatie bij een concert van de Mizrahi volkszanger Shlomi Shabat.

Zelfs bij klassieke concerten is er sprake van publieksparticipatie, zoals blijkt uit de beelden hieronder. De violist werd gestoord door een ringtone van een GSM toestel maar had een unieke reactie…….

Zingen is ook een belangrijk onderdeel van feestelijke bijeenkomsten en bij Joodse rituelen.

Bij het ingaan van de wekelijkse rustdag Sabbat worden in de synagogen eeuwenoude liederen gezongen die soms van een nieuwe melodie zijn voorzien. Een voorbeeld daarvan is Ana BeKoach:

Op Joodse bruiloften in Israël speelt muziek ook een grote rol. Op het feest dat volgt op de huwelijksvoltrekking wordt meestal door een professionele DJ de muziek verzorgd.

De huwelijksplechtigheid zelf (Choepa) wordt omlijst met muziek of gezangen. Soms gebeurt dat op zeer originele wijze, zoals deze video laat zien.

Muziek

Muziek helpt Israëli’s ook door moeilijke tijden. Tijdens de Tweede Intifada werd bijvoorbeeld “ Shema Yisrael” van Sarit Haddad een kanjer van een hit. Het lied beschrijft de sfeer in Israel in die tijd en verwijst naar het bekendste Joodse gebed “Shema Yisrael”.

Zie de video met Duitse vertaling.

Bij het bezoek aan Israël van de Amerikaanse president Obama was muziek een onderdeel van het protocol. Rita, de meest populaire zangeres in Israel, zong toen Naomi Shemer’s Yerushalayim Shel Zahav:

De zelfde zangeres verzorgde een concert bij de Verenigde Naties in maart vorig jaar.

Zij werd geïntroduceerd door secretaris generaal Ban Ki Moon die haar muziek een inspiratie noemde voor politieke leiders die vrede en solidariteit zouden moeten nastreven.

Rita werd geboren in Iran en bracht in 2012 een CD uit met muziek in Farsi haar moedertaal. Ban Ki Moon zei dat haar muziek niet alleen populair is in Israel maar ook in Iran.

Achinoam Nini (Noa) is een andere Israelische zangeres die met haar muziek probeert bruggen te bouwen naar de rest van de wereld. Zij zong in het Vaticaan “Ave Maria”, en vertegenwoordigde Israël op het Eurovisie Song Festival in 2009 met haar Arabische collega Miri Awad.

Israelische populaire muziek wordt in vele talen gezongen en de smeltkroes die Israel is komt ook tot uiting in muziek.  Daardoor zijn Israëlische artiesten ook bekend geworden in andere delen van de wereld.

Het beste voorbeeld is wellicht Jasmin Levy die in Ladino zingt, de taal die de joden in Spanje spraken voor hun expulsie in 1492.

Levy’s albums worden zelfs in Engeland door de media gerecenseerd. Haar doel is om via muziek te werken aan een meer tolerante wereld.

David Broza en Idan Raichel zijn andere voorbeelden van Israëlische musici die via hun muziek een bijdrage proberen te leveren aan een andere, betere wereld.