Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Palestijnse rode lijnen blokkeren twee staten oplossing

Door Missing Peace

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry was dit weekend opnieuw in Israel om vorderingen te maken in de onderhandelingen over een definitief akkoord tussen Israel en de Palestijnse Autoriteit.

Kerry is nog altijd optimistisch over de uitkomst van de huidige onderhandelingen. Bij zijn vertrek maakte hij zelfs gewag van vooruitgang in de pogingen om tot vrede te komen.

Zijn optimisme wordt echter niet gedeeld door Israëlische en Palestijnse leiders.

Premier Netanyahu bijvoorbeeld, vertelde de Amerikaanse senator John McCain afgelopen vrijdag dat hij zeer serieuze bedenkingen had over de voorstellen die Kerry doet om tot een raamovereenkomst te komen voor verdere onderhandelingen over een definitief akkoord.  Deze raamovereenkomst, die door beide partijen zou moeten worden getekend, bevat de contouren van een toekomstige Palestijnse staat.

Het idee van een raamovereenkomst zegt in feite veel over problemen die er zijn. Oorspronkelijk was het immers de bedoeling om binnen negen maanden een overeenkomst te bereiken die een definitief einde zou maken aan het conflict.

De standpunten over essentiële zaken lijken echter onoverbrugbaar en aan Palestijnse zijde is er sprake van toenemende agitatie en agressie.

Neem bijvoorbeeld het interview dat de Palestijnse hoofdonderhandelaar Saeb Arekat gaf aan de krant A-Sharq Al-Awsat vorige week. In dat interview beweerde Arekat opnieuw dat Yasser Arefat door Israel was vergiftigd en dat het zelfde met Mahmoud Abbas zou kunnen gebeuren.

Russische en Franse experts hebben echter vastgesteld dat het uitgesloten is dat Arafat door vergiftiging is gestorven.

Arekat’s uitspraak over ‘moord’ op Arafat en Abbas trok de meeste aandacht, maar de Palestijnse rode lijnen die Arekat in het interview schetste zeiden in feite veel meer over de onwil om tot een compromis met Israel te komen.

Ten eerste zei Arekat dat de huidige onderhandelingen niet langer mogen duren dan de afgesproken negen maanden. Hij doelde daarbij op het bereiken van een definitief vredesakkoord en voegde eraan toe dat Israel er alles aan doet om een akkoord te torpederen.

Hij presenteerde zijn interviewer een lijst met Israëlische ‘misdaden’ die hem hadden doen besluiten om ontslag te nemen als hoofdonderhandelaar (een besluit dat hij al een aantal keren heeft genomen maar nooit uitvoerde).

Verder onthulde hij de inhoud van een brief die Abbas begin december aan president Obama had gestuurd en waarin deze de Palestijnse rode lijnen uiteen zette.

  1. Geen erkenning van Israel als de Joodse staat
  2. Geen acceptatie van een Palestijnse staat zonder Jeruzalem
  3. Een Palestijnse staat zal de aanwezigheid van ook maar een Israëli binnen haar grenzen niet accepteren. Ook niet bij grensovergangen en op zee of in de lucht.
  4. Terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen (Abbas doelt hierbij op terugkeer naar Israel)
  5. Vrijlating van alle Palestijnse gevangenen door Israel

Arekat maakte ook duidelijk dat zijn voorkeur niet uitgaat naar het huidige proces, dat moet leiden tot de oprichting van een Palestijnse staat, maar naar erkenning van een dergelijke staat door de EU en andere internationale organen. Vervolgens zou die staat lid moeten worden van allerlei landenorganisaties en dat moet de Palestijnen in staat stellen om een zaak tegen Israel aan te spannen bij het ICC in Den Haag.

Arekat’s opmerkingen maken duidelijk dat de PA niet toe is aan werkelijke vrede met Israel.

Wat dan wel het doel is van de deelname aan het door Kerry geleide proces werd onder woorden gebracht door PA Leider Abbas Zaki, die een vertrouweling is van PA president Abbas.

Deze zei in een interview met de Syrische televisie dat zowel Hamas als de PA de vorming van een Palestijnse staat op basis van de bestandslijnen van 1948 (ten onrechte aangeduid als de ‘grenzen’ van 1967) willen. Waarom? Omdat het de eerste fase is in het aloude plan om de staat Israel te vernietigen. Zaki zei dat het ‘verlichte idee’ niet onmiddellijk bereikt kan worden maar in fasen.

In een interview met  Al Jazeerah uit  2011 had de PA leider duidelijk gemaakt dat hij met het ‘verlichte idee’ het einde van Israel  bedoelt.

De dagelijkse realiteit laat inmiddels ook zien dat de Palestijnen niet toe zijn aan vrede. Het aantal terroristische incidenten is al maanden aan het toenemen.

De Israëlische veiligheidsdienst Shin Beth onthulde afgelopen week dat de deels verijdelde aanslag op een autobus in Bat Yam eind december het werk was van een eenheid van Islamic Jihad uit Bethlehem.  Een van de leden van deze eenheid is een PA politieagent. Het doel was om na het opblazen van de bus in Bat Yam, een grotere aanslag te plegen in Tel Aviv.

De Israëlische regering lijkt als gevolg van deze ontwikkelingen nog minder bereid om risico’s te nemen. Het door de Amerikanen opgestelde veiligheidsplan voor de oostgrens (Jordaanvallei) werd bijvoorbeeld verworpen. Minister van Defensie Ya’alon legde uit waarom. Hij zei afgelopen maandag dat(Amerikaanse) satellieten, onbemande vliegtuigen en andere technologie geen oplossing zijn voor het fundamentele probleem van Israëls veiligheid. Dat is volgens Ya’alon en de meesten van zijn collega’s de Palestijnse educatie die generatie na generatie onderwijst in Jodenhaat en het vereren van terroristen. Premier Netanyahu zei hierover tijdens een persconferentie met John Kerry dat er geen vrede mogelijk is zonder dat er een eind komt aan dit fenomeen.

Tijdens het meest recente kabinetsberaad werd de kwestie van de haateducatie uitgebreid besproken. Dat leidde tot een verhit debat tussen Tzipi Livni, die de onderhandelingen voert met de Palestijnen, en minister Yuval Steinitz wiens ministerie een rapport over de Palestijnse ophitsing samenstelde.

Steinitz zei dat de haateducatie en de ophitsing de wortel van het conflict vormen en dat Israel daarom geen risico’s kan nemen met de nationale veiligheid. (In andere woorden het vormen van een Palestijnse staat op de West-Bank).

Livni erkende het probleem en noemde de haateducatie afschuwelijk. Maar in tegenstelling tot haar meeste collega’s ziet zij dat juist als een reden om zo snel mogelijk tot een twee staten oplossing te komen. Letterlijk zei Livni: “onze verantwoordelijkheid is om actie te ondernemen en om niet alleen te klagen over ons bittere lot en dat zij (de Palestijnen) ons haten en tegen ons ophitsen”.

In feite is wat er nu gebeurt niet nieuw. Het doet sterk denken aan wat er gebeurde na de ondertekening van het Oslo akkoord.

Ook toen nam de Palestijnse terreur toe en maakte Arafat duidelijk dat voor hem het akkoord een weg was om tot het verdwijnen van de staat Israel te komen. Aanvankelijk werden Arafat’s uitspraken ook door de Israëlische regering genegeerd. De regering Rabin hanteerde toen het motto: onderhandelen alsof er geen terreur is en het bestrijden van terreur alsof er geen vredesonderhandelingen plaatsvinden. Dat bleek echter niet te werken.

De huidige Israëlische regering lijkt niet bereid om eenzelfde strategie te hanteren. Dit is de reden waarom Netanyahu en zijn collega’s juist nu hameren op het verschijnsel van de haateducatie en de ophitsing in de Palestijnse maatschappij.

De andere Israëlische rode lijn, de eis dat de PA Israel erkent als de Joodse staat is hier ook aan gerelateerd.

Uiteindelijk weet men in Jeruzalem dat de opvattingen over Israel van zowel Abbas als Arafat hun oorsprong vinden in Islam. Professor Bernard Lewis legt dat opnieuw uit in zijn nieuwe boek “Notes on a century”. Hij schrijft: “ dat Moslims over niet Moslims regeren is terecht en normaal. Maar dat niet-moslims regeren over Moslims is een belediging voor de wetten van God en natuur. Dit geldt voor Libanon, Kashmir, Cyprus  zowel als Palestina.

Dit is de reden waarom zowel Abbas en Arafat de joodse geschiedenis in Israel verloochenden en waarom men niet bereid is om Israel te erkennen als een Joodse staat. Het is ook de reden waarom de Arabieren al bijna honderd jaar alle voorstellen over de verdeling van het voormalige mandaatgebied Palestina in een Joodse en Arabische staat verwerpen. Het is hierom dat Abbas nu al heeft aangekondigd dat de Arabische Liga de uiteindelijke beslissing moet nemen over een eventueel akkoord met Israel.