Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Iran en de Golfstaten: oud conflict met nieuwe gevaren.

Door Missing Peace
Spanning in de Perzische Golf

 
Door Drs W Schneider
 

Dit artikel werd eerder gepubliceerd in het Fries Dagblad

Iran is op oorlogspad. Zo werkt Iran aan een raket met een reikwijdte van 9.600 kilometer.

Dat heeft de Israëlische vice-premier Moshe Yaalon onlangs meegedeeld.

Daarmee willen Iran de Grote Satan (de Verenigde Staten) treffen.

Ayatollah Khamenei, de opperste machthebber in Iran gaf onlangs met allerlei religieuze termen aan dat aan dat hij deze Satan wil raken. Khamenei gebruikte ook opnieuw het woord kankergezwel voor Israël en kondigde aan dat de ‘Zionistische entiteit’ spoedig zou verdwijnen.

Deze week dreigde Iran zelfs met een preventieve aanval op Israël.

Er ontstaat nu een wapenwedloop, mogelijk leidend tot een nucleaire wapenrace. Israel en de Verenigde Staten maken zich op om tegenmaatregelen te nemen. Maar wat doen de Arabische landen ten zuiden van de Perzische Golf?

Saoedi-Arabië

De Saoedische regering werkt met de kleine oliestaten aan de Perzische Golf lange tijd samen. Zo heeft ze de Golf Coorperation Council (GCC) in 1981 opgericht.

De GCC bestaat uit 6 landen: Bahrein, Qatar, Koeweit, Oman, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten.

Enige tijd geleden kwam vanuit Saoedi-Arabië de idee de GCC om te vormen tot een unie c.q. confederatie waarbij de Saoedi-Arabië een (nucleaire) veiligheidsgarantie geeft aan de kleine golfstaten.

Het wordt dan een unie, die te vergelijken is met  NAVO of de Europese Unie. Deze unievorming is een poging van de Saoedi’s om zich militair in te graven tegen de pogingen van Iran om haar hegemonie in de regio uit te breiden.

Volgens de Saoedi’s heeft Iran een geheim nucleair programma, de sancties van het Westen helpen hier niet tegen.

Vanouds heeft Iran geprobeerd de macht over de Golf te bemachtigen. Het huidige theocratische regime in Teheran is hierbij geen uitzondering.

Bahrein

Iran gebruikt de golf van opstanden in de Arabische wereld (Tunesië, Egypte, Jemen, Libië, Syrië) om ook de geloofsgenoten in Saoedi-Arabië en met name de kleine golfstaten (zoals Oman, Qatar en met name Bahrein) te mobiliseren. Bahrein is niet voor niets een belangrijk doelwit van de Iraanse regering.

In deze stadstaat ligt de thuishaven van de Amerikaanse vijfde vloot. Het eiland is verbonden met een brug verbonden met Saoedi-Arabië.

Er wonen 1 miljoen mensen, waarvan de 70% sjiiet is (het Sjietisme is de islamitische stroming, die domineert in het regime in Teheran).

De Soennitische stroming heeft echter de macht. Een situatie, waarvan Teheran nu dankbaar gebruik maakt.

Het is daarom te begrijpen dat de Saoedi’s in gingen op het recente verzoek van de koning van Bahrein om militaire bijstand.

Officieel gingen zo’n 1500 Saoedische militairen naar Bahrein om te helpen om de rellen te onderdrukken en belangrijke strategische objecten te beschermen.

Ook politietroepen uit de Verenigde Arabische Emiraten (een unie van zeven emiraten inclusief Abu Dhabi en Dubai) zijn gestationeerd in Bahrein.

Nucleaire wapens

Daar blijft het niet bij. Een van de leden van de Koninklijke familie in Saoedi-Arabië riep de zes leden van de Golf Samenwerkingsraad onlangs nucleaire wapens te ontwikkelen.

Prince Turki bin Faisal Al Saud, die jarenlang het hoofd van de Saoedische inlichtingendienst was, beschouwt het verdrag tussen de zes GCC-staten als een soort “NAVO-verdrag”, waarin wederzijdse (militaire) bijstand wordt verleend.

Ook de inzet van nucleaire middelen hoort naar zijn mening hierbij, omdat Iran en Israel al kernwapens zouden bezitten. De prins is voorstander van een verenigd “Golfleger”, met een nucleaire capaciteit als tegenwicht voor Iran. En hiermee wordt een regionale nucleaire wapenwedloop verder gestimuleerd.

Overigens hebben Saoedische regeringsvertegenwoordigers deze mening al eerder geventileerd.

In een gesprek met de Russische ambassadeur in januari 2009 gaf een Saoedische onderminister, Dr. Prince Turki Al-Kabeer ook al aan dat Saoedi-Arabië bij Iraanse kernwapens een nucleaire afschrikking zal creëren. 

Aanval op Iran

November 2010 meldde de Britse krant the Guardian dat koning Abdullah van Saoedi-Arabië verschillende keren de VS had verzocht om Iran aan te vallen om de nucleaire installaties te vernietigen.

Ook regeringsambtenaren in Jordanië en Bahrein, en de Verenigde Arabische Emiraten hebben al dan niet openlijk opgeroepen om deze nucleaire installaties te vernietigen, inclusief met militaire middelen.

Ongeveer een jaar geleden kwam het bericht in de wereld dat de Saoedi’s twee kernbommen in Pakistan “gereserveerd” zou hebben voor gebruik.

Deze bommen worden volgens inlichtingendiensten in tijd van nood van een Pakistaanse luchtmachtbasis ingevlogen in Saoedi-Arabië, waar ze in dat land op de nieuwste Pakistaanse aanvalsraketten wordt geplaatst en afgeschoten worden.

Wat ook waar mag zijn van dit bericht, in invloedrijke kringen van de Koninklijke familie is een stroming die meent dat Saoedi-Arabië moet overwegen een kernwapen te verkrijgen als tegenwicht voor de regionale rivalen Israël en Iran.

‘Onze inspanningen en die van de wereld hebben Israël en Iran er niet van overtuigd massavernietigingswapens af te zweren’, aldus Prince Turki bin Faisal Al Saud in december 2011.

Oorlogspad

Iran is op oorlogspad. Binnenkort zal dit land tot de groep van kernwapenstaten horen. Ze zal dit wapen zeker als een psychologisch wapen inzetten om de omringende staten onder druk te zetten.

De weg naar een (nucleaire) wapenwedloop is ingeslagen. Ingrijpen van buitenaf is daarom op dit moment nog mogelijk.

De schrijver is de voorzitter van Stichting Missing Peace Nederland en is politicoloog en beleidszoeker.
(In het verleden was hij werkzaam bij de Tweede Kamer)