Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Crisis in Egypte neemt in omvang toe

Door Missing Peace
Gebed tijdens eerste zitting van het nieuwe Egyptische parlement

Terwijl de aandacht in de wereld nu vooral uitgaat naar Syrië,  zijn er in Egypte ontwikkelingen die zorgwekkend zijn. Deze ontwikkelingen hebben er voor gezorgd dat de ongerustheid in Israël over Egypte toeneemt.

In een recent Missing Peace rapport behandelden wij al de situatie aan de grens tussen Egypte en Israël waar koortsachtig wordt gewerkt aan de bouw van een grenshek.

Briefing

De interne situatie in Egypte kwam vorige week aan de orde tijdens een briefing op het Jerusalem Centre for Public Affairs, waar de voormalig Israëlische  ambassadeur in Egypte Yitzchak Levanon de situatie analyseerde voor de aanwezige internationale media en buitenlandse diplomaten.

Hij schetste een uitermate somber beeld. De revolutie die een jaar geleden begon is gekaapt door de Islamisten; de liberalen die de revolutie begonnen zijn volledig buiten spel gezet  en de situatie in het land is zeer explosief.

De chaos wordt nog vergroot door onzekerheid over essentiële zaken, zoals wie de nieuwe grondwet gaat schrijven en wie de raad benoemt die deze grondwet moet opstellen.

Israël

De relaties met Israël verslechteren gestadig, en de enige contacten tussen Egypte en Israël zijn die tussen de IDF en het Egyptische leger. De Israëlische ambassade is na de aanval vorige jaar nog altijd gesloten en de gasleiding tussen de twee landen wordt maandelijks opgeblazen, aldus Levanon.

De commissie buitenlandse zaken van het Egyptische parlement besloot vorige week om alle evenementen en bijeenkomsten waar Israëlische officials aanwezig zijn te boycotten, en noemde Israel bij de naam die de vijanden van het land gebruiken, namelijk ‘De Zionistische entiteit”.

Economie

Oud-ambassadeur Levanon zei verder dat Egypte niet meer in staat is om haar leidende rol in de Arabische wereld waar te maken en dat die rol nu is overgenomen door de niet Arabische landen Turkije en Iran. 

De  Egyptische economie staat op instorten en de reserve aan buitenlandse valuta is in een jaar tijd geslonken van 45 miljard dollar tot niet meer dan 15 miljard. De voorraad tarwe in Egypte is nu nog maar genoeg voor 4 maanden en de levenskosten zijn sterk gestegen. Inkomsten uit de gasexport zijn  gereduceerd door de aanslagen op de gasleiding naar Israël en Jordanië, en er is geen economische groei meer.

Ook uit andere berichten van de afgelopen week blijkt dat de crisis in Egypte slechts verergert

.

Toerisme

Het toerisme, dat al sterk was gereduceerd het afgelopen jaar, lijkt na een serie aanslagen en ontvoeringen in de Sinai woestijn, nu de doodklap te hebben gekregen.

Nadat eerder 3 Amerikanen werden ontvoerd, werd afgelopen weekend in de buurt van het St. Catherina klooster in de Sinaï een bus met Koreaanse toeristen overvallen. Hierbij werden opnieuw 3 toeristen gekidnapt.

Een paar dagen daarvoor ontvoerden Bedoeïenen nabij de Israëlische grens 17 Egyptische agenten nadat één van de Bedoeïenen was doodgeschoten door de grenswacht.  Dit gebeurde nadat eerder een politiebureau in het centrale gedeelte van de Sinai was aangevallen door Ansar al-Jihad, een Islamistische groep.

NGO crisis

Een andere crisis die voortduurt betreft  de aanhouding van 43 leden van NGO’s die zich  inzetten voor de democratie in Egypte. Onder hen bevinden zich o.a. 19 Amerikaanse staatburgers.

De acties tegen de NGO’s begonnen vorige maand en laten zien dat het leger nu de kant kiest van de Islamisten, die nu een driekwart meerderheid hebben in het Egyptische parlement. De Islamisten voeren campagne tegen de Westerse invloed in Egypte en zien de door het Westen gefinancierde NGO’s als een overblijfsel van het corrupte Moebarak regime dat nu uit de weg moet worden geruimd.

De theorie dat de buitenlandse hulp (voornamelijk  de 1,5 miljard dollar die de VS jaarlijks schenkt) zou zorgen voor matiging van de Islamisten, lijkt daardoor onhoudbaar.  De buitenlandse druk om de Westerlingen uit Egypte te laten vertrekken lijkt  vooralsnog geen indruk te maken op de Egyptische leiders.

Sommige ontwikkelingen in Egypte lijken op die in Iran na de revolutie in 1979. 

Islamitische staat

Nu de Islamisten de macht hebben gekregen is men opener geworden over de doelen van de Egyptische revolutie.

De rel die vorige week uitbrak in het Egyptische parlement over het houden van de verplichte gebeden tijdens  parlementsvergaderingen, was een teken aan de wand.

Maar al eerder sprak Mohammed Badi, de hoogste geestelijke leider van het Moslim Broederschap openlijk over de doelen van de Egyptische revolutie.  Hij zei eind 2011 dat de revolutie in Egypte bedoeld was om het volk de macht te geven en om het land te zuiveren en om te vormen in een Islamitische staat als eerste stap op weg naar de vestiging van een mondiaal Kalifaat.
Dit alles lijkt te worden genegeerd door Westerse leiders. De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Guido Westerwelle bijvoorbeeld, houdt vast aan onvoorwaardelijke steun voor Egypte.

Westerwelle schreef in Bild Zeitung dat Egypte ‘de deur heeft geopend naar vrijheid door een parlement te kiezen in eerlijke en vrije verkiezingen’.