Missing Peace | missingpeace.eu | NL

VIDEO – Israëlische journalist bezoekt Tunisië, Egypte en Libië

Door Missing Peace

De Israëlische journalist Itai Angel (Arutz 2 Ouvda) reisde onlangs naar Tunesië, Libië en Egypte om met gewone burgers te spreken over de revoluties in die landen.

Hij reconstrueerde de dramatische zelfverbranding van Mohammed Bouazizi, de man die zonder het te weten de ‘Arabische Lente’ inluidde. Hij sprak met de zusters van Bouazizi die hem in tranen vertelden hoe hun broer nadat hij weigerde smeergeld (bakshish) te betalen beroofd werd van zijn koopwaar en geslagen werd door agenten van de overheid. Toen bleek dat hij nergens verhaal kon halen stak Bouazizi zich in brand.

Hij filmde demonstraties van de Islamisten in Tunesië en de angst onder vrouwen daar dat zij binnenkort verplicht zullen worden om een Hijab te gaan dragen.

Angel was ook in Libië waar hij getuige was van de pogingen van Islamisten om Libie over te nemen na de val van Khadaffi.

Tenslotte bezocht hij Egypte waar hij sprak met een man uit Cairo die hij had ontmoet tijdens de begin dagen van de revolutie op het Tahrirplein.

Die ontmoeting vond nu plaats in de Sinai woestijn aan de Rode Zee, omdat de veiligheid van Itai als Israëlische journalist niet langer gegarandeerd is in plaatsen als Cairo.

De man vertelde hem (in het Engels) dat er feitelijk twee revoluties in Egypte hebben plaatsgevonden, één in januari en februari 2011 toen liberale krachten in Egypte zorgden voor de val van Moebarak. De andere revolutie vond daarna plaats toen de Islamisten op het toneel verschenen en uiteindelijk de verkiezingen wonnen.

Zijn aanvankelijke enthousiasme en optimisme had plaatsgemaakt voor voorzichtigheid en bezorgheid over de huidige ontwikkelingen.

Sprekend over wat hij in deze Arabische landen had gezien , merkte Angel op dat er in ieder land wel goede mensen zijn maar dat de grote vraag nu is wie hen gaat leiden. Het was duidelijk dat hij niet optimistisch was teruggekeerd naar Israël.

De gehele reportage is hier te zien en is in het Hebreews met hier en daar Engelse interviews. De beelden spreken echter voor zichzelf.