Missing Peace | missingpeace.eu | NL

De ogen en oren van de IDF aan de grens met Egypte

Door Missing Peace

De situatie in de Israëlische badplaats Eilat op het drie landen punt aan de Rode Zee,  is het afgelopen jaar onder invloed van de revolutie in Egypte drastisch gewijzigd.

Dit Missing Peace rapport gaat over de toenemende dreiging van het Egyptische terrorisme en de grove schendingen van de mensenrechten in de Sinai woestijn, waar vooral Afrikaanse vluchtelingen op weg naar Israël de dupe van zijn.

'Luisterpost' met ondergrondse bunker op de grens met Egypte

Eilat 29 januari 2012

De bergen rond Eilat waren altijd al woest en ledig, echter sinds de aanslag die vorig jaar augustus vanuit Egypte werd gepleegd op Israëlische burgers nabij de stad, is de sfeer er ook grimmig geworden.

Uitkijkposten aan de grens die voorheen verlaten waren zijn nu weer bemand met IDF militairen en er wordt koortsachtig gewerkt aan de bouw van een vijf meter hoog hek dat infiltraties in Israël voortaan moet gaan voorkomen.

Dat is geen gemakkelijke opgave omdat het westelijke en zuidelijke gebied rond Eilat bestaat uit  woeste berghellingen die vaak alleen te voet te bereiken zijn.

Controlepost

De militairen die de controle post op weg naar het vliegveld Oevda bemannen, vertellen dat er sinds de  terroristische aanslag geen burger meer toegelaten wordt op deze belangrijke weg die Eilat met Gaza verbindt.

“Het is nu rustig en de enigen die Israël sinds die tijd hebben weten binnen te dringen zijn Afrikaanse asielzoekers”, zegt de commandant.

Er zijn echter wel een aantal incidenten geweest waarbij er vanuit Egypte op Israël werd geschoten, vertelt hij. Daarom is er van ‘hogerhand’ besloten om niemand meer toe te laten op de weg totdat het hek voltooid is en de IDF het aantal posities langs de grens sterk heeft uitgebreid.

Uitkijkpunt

Hij adviseert naar een uitkijkpost te gaan op een verderop gelegen hoge top waar we verder uitleg zal krijgen van de soldaten daar.

Na een tocht van tien minuten over onbegaanbaar terrein, waarbij de schokbrekers van mijn auto het flink te voortduren hebben, komt de uitkijkpost in zicht. Een drietal soldaten staat naast een jeep en verderop staat een andere militair door een enorme verrekijker naar Egypte te kijken.

Deze soldaat laat me de voorbereidingen zien op de bouw van het hek,  nabij een Egyptische controlepost een kilometer verderop.                                        Twee shovels zijn druk aan het werk om een pad te effenen waarop later het hek zal worden gebouwd. Dit gedeelte van de bouw is het moeilijkste, zegt de soldaat, omdat het terrein vrijwel onbegaanbaar is.

Even verderop staat een hogemast waarop diverse satelliet schotels zijn gemonteerd. Dit is nieuw, er was op die plek altijd al een ondergrondse bunker waar een commandopost is gevestigd. Waarschijnlijk wordt de grens nu ook via satellieten bewaakt. De soldaat wil er uiteraard niets over kwijt.

Kwetsbaar

Het is duidelijk uit het hele beeld dat er in een jaar veel veranderd is voor Eilat en haar bewoners. De stad die lange tijd onaantastbaar leek door de vredesakkoorden met Egypte en Jordanië  lijkt nu ineens een stuk kwetsbaarder. De westingang  is afgeloten en de stad kan over de weg slechts vanuit het noorden bereikt worden.

Afrikaanse asielzoekers

Een ander probleem voor de relatief kleine stad is het grote aantal Afrikaanse asielzoekers die via de Egyptische grens hun weg naar Eilat hebben gevonden. Niemand schijnt hun preciese aantal te weten maar het zijn er inmiddels duizenden die voornamelijk in een van de oudere wijken zijn neergestreken.

Vorig jaar protesteerden de inwoners van Eilat door massaal rode vlaggen op te hangen die de regering een signaal moesten geven dat de grens bereikt was. De bouw van het hek was oorspronkelijk bedoeld om de stroom asielzoekers te stoppen maar nu is veiligheid de belangrijkste reden voor de bouw, die 24 uur per dag door gaat.

Darfur in Eilat

Op een industrieterrein in Eilat zijn een vijftal asielzoekers uit Darfur bereid tot een interview.  Slechts twee van hen spreken Engels en één Hebreeuws. Deze man, die alleen bij zijn voornaam Omar wil worden aangeduid, vertelt dat hij al twee jaar in Eilat werkt en woont. Daarom beheerst hij al wat Hebreeuws.

De anderen zijn net drie maanden in Israel en vertellen dat ze oorspronkelijk met een groep van dertien man waren die via de Sinai woestijn in Egypte naar Israël wilde vluchten.

Een van hen is Moussa. Hij vertelt in gebroken Engels dat van de dertien man uiteindelijk tien  levend de grens wisten over te steken. De anderen kwamen onderweg om of werden doodgeschoten door Egyptische militairen.

Hij bevestigt de verhalen over marteling door de Bedoeienen in de Sinai woestijn. Ook zegt hij dat het waar is dat organen uit de dode lichamen van de asielzoekers werden gehaald en verkocht in Egypte.

De hele groep kwam oorspronkelijk uit Darfur in Soedan. Het laatste gedeelte naar de grens met Israël  legden ze te voet af.  Moussa vertelt dat ze allen moslims zijn, maar dat het geen rol speelt in hun houding ten opzichte van Israël.

Een van de anderen zegt dat ze de Arabieren haten, vooral vanwege wat de Janjaweed -Arabische nomaden die massale slachtingen hebben aangericht – hen hebben aangedaan  in Soedan. Ze voorzien niet dat er gauw een einde zal komen aan hun verblijf in Israël en voelen zich goed in Eilat.

Werk

Omar vertelt dat ze meestal met zes man in een twee kamerflat wonen en dat ze gewoonlijk in de hotels werken. Deze groep is echter nog te kort in Israel en staat daarom dagelijks in het industrieterrein te wachten op een aannemer of andere werkgever die hen los werk geeft.

Degenen die vast werk hebben krijgen tot 200 Shekel – meer dan het minimum salaris – per dag betaald. De anderen verdienen soms niet meer dan 100 Shekel per dag, zegt hij.  Klagen doen ze echter niet, na aftrek van 300 Shekel huur en wat andere kosten is er van te leven.  Alleen in de winter is het moeilijk als er minder werk is.

Op de vraag hoe het zit met hun legaliteit vertellen ze dat ze een visum hebben dat ze iedere vier maanden zonder al te veel problemen kunnen verlengen.

De Israelische regering en de autoriteiten in Eilat willen echter de stroom van Afrikaanse asielzoekers zo snel mogelijk stoppen. In middels zijn er 35.000 van hen in Israël en het aantal groeit met meer dan 1000 per maand.

Hotelwijk

In de hotelwijk is echter niets te merken van de problemen waar Eilat mee te maken heeft. Toeristen flaneren er over de boulevard of zitten op de terrassen te genieten van de zon.                                                                                                                                                                                                                           De Europeanen onder hen haal je er zo uit. Terwijl de Israëlische toeristen in winterjassen lopen, nemen de Europese toeristen een duik in de azuurblauwe zee.

Degenen onder hen die de ijspret van thuis missen kunnen binnenkort de gladde ijzers onderbinden in een enorme ijshal die in aanbouw is en die in maart klaar moet zijn.

Prioriteit status

De Israelische regering heeft Eilat vorig jaar prioriteit status gegeven. Dat was toen bedoeld om het toerisme naar de stad verder te bevorderen. Bijna een jaar later is duidelijk dat de prioriteit nu ligt bij het in stand houden van het toerisme.

Met de steeds verder verslechterende veiligheidsituatie in de Sinai woestijn in buurland Egypte, waar vorige week in Sharm al-Sheikh (de Egyptische versie van Eilat) een Franse toerist werd doodgeschoten, lijkt die prioriteit geen overbodige luxe.

Aan de grens met Egypte nabij Eilat zijn nu dezelfde technologische hoogstandjes geinstalleerd, die men ook ziet in het noorden van Israel ziet.  Ook de zee wordt nu bewaakt met electronische sensoren die in staat zijn om miniscule verdachte voorwerpen te traceren.

Het zijn de ogen en oren van de IDF die er moeten voor zorgen dat een aanslag zoals vorig jaar augustus een onmogelijkheid wordt.

  1. http://missingpeace.eu/nl/2012/02/crisis-in-egypte-neemt-in-omvang-toe/
    Crisis in Egypte neemt in omvang toe | Missing Peace | missingpeace.eu | NL
    schreef: op 12 februari, 2012 op 2:56 pm

    [...] een recent Missing Peace rapport behandelden wij al de situatie aan de grens tussen Egypte en Israël waar [...]