Missing Peace | missingpeace.eu | NL

De Egyptische Islamitische revolutie

Door Missing Peace

Missing Peace rapport

Een jaar geleden begon de Egyptische revolutie. Liberale Facebook groepen riepen toen op tot een “dag van opstand” op 25 januari 2011. Die opstand bleef echter niet beperkt tot een dag en veroorzaakte uiteindelijk de val van president Hosni Mubarak.

Een jaar later is duidelijk dat de zelfde opstand de opkomst van de Jama’at  al-Ikhwan al-muslimin (het Moslim Broederschap) en de Salafistische  al-Nour partij veroorzaakte. Een ontwikkeling die waarschijnlijk het politieke landschap van het gehele Midden-Oosten zal doen veranderen.

Verkiezingen

Zoals reeds voorspeld door Israëlische deskundigen resulteerde de eerste en tweede ronde van de Egyptische parlementsverkiezingen  in een grote overwinning voor het Islamistische kamp. Meer dan 60% van de stemmen ging naar het Moslim broederschap en de Salafisten.

In de eerste ronde van de Egyptische parlementsverkiezingen won de  vrijheid en rechtvaardigheid partij van het Moslim Broederschap (MB)  36% van de stemmen. De salafistische al- NOUR partij behaalde ongeveer 25% van de stemmen en werd daarmee de tweede partij in Egypte. De liberale beweging die de protesten op het Tahrir domineerde verdween bijna van het politieke toneel. De liberalen kregen  slechts 13% van de stemmen, tegenover meer dan 60% voor de Islamisten.

De tweede ronde van de verkiezingen 15 december jl., vond plaats op het Egyptische platte land.  Steun voor de Islamisten was daar nog groter dan in de Egyptische steden: 39% voor het Moslim Broederschap, 31% voor al-Nour.

De derde en laatste ronde van de parlementsverkiezingen deze week, zal naar verwachting een nog grotere overwinning voor de Islamistische partijen opleveren. Presidentsverkiezingen zullen naar verwachting kort daarna plaatsvinden.

Gematigd

Sommige commentatoren voorspelden indertijd dat een overwinning voor de Islamitische partijen niet noodzakelijkerwijs hoeft te betekenen dat er een einde aan het democratische proces komt.

Zij wezen erop dat het Moslim Broederschap facties heeft die een meer gematigde en liberale koers voor ogen staan, m.a.w. niet iedereen is een extremist.

Israëlische commentatoren brachten daar toen tegen in dat iets soortgelijks ook werd gezegd toen Hamas de Palestijnse verkiezingen won in januari 2006.

Een jaar later had  Hamas via een bloedige staatsgreep  de Gazastrook overgenomen van de PA, en begon de aanloop naar de oorlog met Israël die in december 2008 begon.

Al-Azhar document

Dezelfde commentatoren onderbouwden hun standpunten over de vermeende matiging in de politiek van het MB, met een verwijzing naar het feit dat MB het al-Azhar document ondertekende.

Dit document is geschreven door sjeik Ahmad al-Tayyeb van het gezaghebbende Soennitische al-Azhar instituut.

Al -Tayyeb, Egypte’s belangrijkste soennitische religieuze autoriteit, schreef het document in reactie op de scherpe grondwettelijke debatten en de sektarische strijd in het Moslim Broederschap. Het document bevat een programma van elf punten voor een democratisch Egypte.

Het document geeft algemene richtlijnen voor de status van godsdienst in het postrevolutionaire Egypte, en spreekt zich uit tegen de vestiging van een religieuze staat geregeerd door geestelijken (zoals Iran).

Het document stelt bovendien voor de islam als de officiële staatsgodsdienst te houden en de Sharia (Islamitische wet) als de primaire wetgevende bron. (Dit is ook het geval in Egypte‘s huidige grondwet artikel 2).

Verder stelt het voor om niet-moslims het recht te geven om hun eigen (religieuze)  wetten te volgen in privé  aangelegenheden.

Na de publicatie van het al-Azhar document stelde de MB, samen met de Democratische Alliantie voor Egypte, een ander document op dat als basis voor de nieuwe grondwet bedoeld was.

Ook dit document beveelt Sharia als primaire wetgevende bron aan en vrijheid voor niet-moslims in hun persoonlijke (godsdienstige) aangelegenheden. Het document pleit tevens voor ‘vrijheid van godsdienst , nationale eenheid en gelijkheid voor alle burgers ongeacht hun godsdienst, etniciteit, en geslacht’.

Het document wijst er verder op dat de bevrijding van Palestina en Irak (!) de belangrijkste doelstellingen in het buitenlands beleid van het MB zijn. Tevens stelt het document dat ‘de bilaterale akkoorden tussen Egypte en Israël opnieuw moeten worden beoordeeld op grond van het feit dat er geen echte vrede is en dat [de Israëlische] schendingen van het [Palestijnse] recht op zelfbeschikking voortduren.’

MB platform

Verder is er het partijprogramma van het MB. Dit werd in 2007 veranderd na een controverse tussen de Broederschapsleden, en ten gevolge van zware kritiek op de organisatie. In het oorspronkelijke programma stond dat het MB zou streven naar een religieuze staat in Egypte. Om de kritiek in te dammen werd het programma aangepast en werden verscheidene controversiële punten geschrapt.

Bijvoorbeeld, de clausule waarin stond dat vrouwen ongeschikt zijn voor leidinggevende rollen en dat een niet-moslim geen president van Egypte kan worden, werden verwijderd.

Het programma staat nu toe dat vrouwen en niet-moslims  leidinggevende rollen kunnen vervullen.

Het ontbreken van enige officiële openbare aankondiging over het programma, werd toen al gezien als een aanwijzing dat het MB haar programma opnieuw zou kunnen  veranderen in de toekomst.  Recente uitspraken van Sobhi Saleh, een toonaangevend MB lid, suggereren dat dit inderdaad het geval is.

Tijdens een bijeenkomst in de buurt van Cairo, verklaarde hij dat het Moslim broederschap een verbod op de verkoop van alcohol aan toeristen zal invoeren en dat de Sharia in Egypte zal worden ingevoerd. Hij zei dit al in 1928 was gepland, het jaar waarin het MB werd opgericht, en dat de islam de ‘oplossing’ was voor alles.

Tactische verandering

Het Moslim broederschap begrijpt dat er behoefte is aan een meer gematigde houding (althans naar buiten toe) om binnenlandse- en internationale steun te verkrijgen. De beweging praat dus veel over democratie en doet tegenstrijdige uitspraken over de vrede met Israël.

In de visie van het MB is democratie echter geen doel op zich, maar slechts een middel om een land over te nemen om vervolgens tot invoering van “islamitische democratie” over te gaan. Dit betekent toepassing van de Sharia en een model van intern overleg binnen de benoemde leiding van het land (Shura).

Het wordt steeds duidelijker dat de ‘matiging’ van de MB  een louter tactische verandering is geweest die bedoeld was om zoveel mogelijk steun te verkrijgen in de huidige verkiezingen.

Men hoeft alleen maar te kijken naar de Arabisch website van MB om te begrijpen dat de radicale ideologie intact is gebleven.

De massale aanwezigheid van anti-Joodse artikelen op de MB website is een duidelijk aanwijzing dat het broederschap niet bereid is de grondbeginselen van het document van de Democratische Alliantie voor Egypte te omarmen.

In artikelen op de MB’s Arabisch website wordt ook beweerd dat de Holocaust de  grootste mythe van de geschiedenis is, en dat het Israëlische leger te vergelijken is met de Nazi’s.

Herziening van het vredesakkoord

Het Broederschap heeft ook aangedrongen om een ‘herziening’ van het vredesakkoord met Israël.

De taal over Israël die wordt gebruikt in het MB programma spreekt boekdelen.  Dat blijkt o.a. uit het volgende citaat:

“De meest urgente kwestie vanuit het oogpunt van Egypte”s nationale veiligheid (is de Palestijnse kwestie). Het is een feit dat de Zionistisch entiteit racistisch, kolonistisch en expansionistisch van aard is en een agressieve entiteit is die over massavernietigingswapen beschikt, en die veel oorlogen in de regio heeft veroorzaakt.  De entiteit heeft (verder) de geografische, politieke, sociale en economische situatie en ontwikkelingsplannen in de regio gesaboteerd.

Zij dreef een volk uit haar huis en greep de controle over de Palestijns Islamitische en christelijke heilige plaatsen.

Daarom acht de partij het nodig om een maximale inspanning te doen om deze kwestie oplossen en te zorgen voor het volgende:  Palestijns  recht op zelfbeschikking;  het recht van de vluchtelingen op terugkeer naar hun huizen, het oprichten van een eigen (Palestijnse) staat met Jeruzalem als hoofdstad, het in ere herstellen alle van Palestina’s Islamitische en christelijke heilige plaatsen [en teruggeven aan hun rechtmatige eigenaren], en het gehele Midden-Oosten ontdoen van wapens voor massale vernietiging … ” 

Onlangs vroeg de Arabische krant al-Hayat de plaatsvervangend leider van MB, dr. Rashad Bayoumi of de volgende regering in Egypte Israël zou moeten erkennen. Daarop antwoordde hij:

“ Dat is geen optie, ongeacht de omstandigheden, wij erkennen Israël in het geheel niet. Het is een bezettingsmacht en een criminele vijand”.

Toe hem werd gevraagd of hij bereid zou zijn om Israëli’s te ontmoeten antwoordde hij:

 ”Ik zal mij zelf niet permitteren om (aan tafel) te gaan zitten met criminelen”

Salafisten

De Salafistische  partijen hebben een nog meer radicale agenda.

Tot voor kort waren de Salafisten in Egypte tegen deelname aan het politieke leven Zij waren van mening dat regeren en wetgeving taken zijn van Allah die niet kunnen worden uitgevoerd door mensen. Traditioneel zagen zij democratie als een vorm van ketterij, aangezien het de mens niet is toegestaan, of dat men in staat is, om regels te maken of  de wetten van de Sharia uit te voeren.

Maar nu hebben meer pragmatische Salafisten, waaronder de al-Nour partij, besloten om deel te nemen aan de huidige Egyptische verkiezingen. Dit gebeurde ondanks de kritiek van  hun meer radicale Salafistische broeders.

Een van al-Nour “s leiders, Yasser Burhami, legde de beleidsverandering als volgt uit:

“in wezen betekent democratie de heerschappij van de mensen, zij zijn de bron van gezag en wetgeving. Echter, het begrip democratie heeft zich ontwikkeld, en [vandaag] omvat zij zowel dit idee en de [democratische] mechanismen.

Het idee [zelf] verwerpen wij. Maar gezien de huidige opties is het democratische mechanisme – dat wil zeggen verkiezingen en dat we besluiten alle zaken volgens de wil van de meerderheid te regelen – de beste optie die beschikbaar is, of (beter gezegd) de minst duivelse. ”

Burhami verklaarde tevens dat Salafisten mogen deelnemen aan politieke processen en democratie om hun doelen en belangen te bevorderen, met name de uitvoering van islamitische Sharia-wetgeving in Egypte.

Net zoals het Moslim broederschap, moest ook al-Nour zijn standpunten (naar buiten toe) over een aantal belangrijke kwesties matigen, waaronder de rechten van vrouwen en van niet-moslims.

Maar ook in dit geval geven recente opmerkingen gemaakt door Salafistische leiders aanleiding om de vermeende matiging in twijfel te trekken.

Tijdens een Salafistische bijeenkomst voor vrouwen, waar alle sprekers mannen waren zei Yasser Burhami ,:

“De aanwezigheid van vrouwen in het Parlement is verboden, omdat het betekent dat zij dan over mannen zullen heersen. Echter, wij waren gedwongen om ermee akkoord te gaan, omdat weigering zou hebben betekend; opgeven van de [politieke] arena aan destructieve elementen … Het kwaad van vrouwen [die dienen in] het parlement is minder schadelijk dan overlaten  van de arena aan degenen die verandering van artikel twee van de grondwet en de identiteit van de [Egyptische] natie nastreven. Het is vrouwen niet toegestaan om de touwtjes van de macht in handen te houden … maar we zijn bereid om af te zien van dit beginsel ter wille van het (algemeen) belang. ”

De Salafistische presidentiële kandidaat Abu Ismail kondigde onlangs aan dat hij het verschijnsel van vrouwen in bikini’s zou uitbannen.

Hij zei: samenzijn van de verschillende geslachten in openbare gelegenheden is verboden “. Hij zei ook hij: ” de Jood zal smoren” , toen hij over de sluiting van de Golf van Aqaba voor Israël sprak.

In een recent artikel in al-Masry al-Youm werd gesteld dat de al-Nour partij achter de oprichting van een religieuze politie zit die actief handhaving Sharia wetgeving afdwingt.

Deal

Eind vorig jaar leidden de spanningen in Egypte tot een nieuwe geweldsuitbarsting. Dit gebeurde toen het leger extreem geweld gebruikte tegen liberale demonstranten die een einde aan het militaire bewind eisten.

Deze nieuwe protesten begonnen in november, toen seculiere Egyptenaren zich begonnen af te vragen of de volksopstand die zij waren begonnen in januari 2011 verworden was tot een militaire staatsgreep. Mensen gingen de straat op om te eisen dat er een onmiddellijk  einde aan het bestuur van de  SCAF (Hoge Raad van de Egyptische strijdkrachten) zou komen . De SCAF reageerde door wrede onderdrukking van de protesten.

Eerder waren er al spanningen tussen het militaire bewind en het Islamitische broederschap. Dit gebeurde nadat Egypte’s militaire bestuur aankondigde dat zij het proces van het opstellen van de nieuwe grondwet zou controleren en het gezag over een interim-regering zou handhaven.

Opmerkingen van Generaal Majoor Mukhtar el-Mullah maakten duidelijk dat de SCAF dit bewust deed om de groeiende macht van de Islamisten te testen.

Hij vertelde een groep  buitenlandse journalisten in Caïro: “het volgende Parlement zal niet het gehele Egyptische volk vertegenwoordigen, en de grondwet zal er voor alle burgers zijn”.

Hij vervolgde: “Wij zeggen niet  dat de SCAF de ontwerpgrondwet zal opstellen, wij zeggen dat het gehele Egyptische volk betrokken moet zijn bij de opstelling ervan”.  

El- Mullah’s opmerkingen brachten een onmiddellijke reactie van het Moslim broederschap teweeg. Het MB meldde dat men niet zou deelnemen aan de adviesraad (voor het opstellen van een grondwet) die was voorgesteld door het leger.

Sindsdien zijn er sterke aanwijzingen dat het leger en de Islamisten een deal hebben gesloten. Het leger heeft toegegeven aan de Islamistische eisen op vrijwel elk onderwerp. Als gevolg nemen de Islamisten niet langer deel  aan de Tahrir protesten.

Liberalen

De jonge liberale activisten die de opstand begonnen zijn op een zijspoor beland, en zijn gefrustreerd over de nieuwe Egyptische revolutie die zij voor hun ogen zien voltrekken, namelijk de Islamitische revolutie.

Bij hun terugkeer naar Tahrir ontmoetten zij nu een leger dat hun protesten onderdrukte met extreme wreedheden. Dit werd later gevolgd door leger invallen in de kantoren van 17 liberale- en mensenrechten groepen.

Video: Egyptische leger slaat liberale betogers dood tijdens demonstraties in december 2011 (bevat schokkende beelden).


 

De legeracties werden door het Westen scherp veroordeeld. Deze veroordeling werd gevolgd door de eis dat het leger op korte termijn de macht diende over te dragen aan het volk.

Dat zou echter betekenen het Westen wil dat het leger de macht overdraagt aan de Islamisten, zij wonnen immers de verkiezingen.

Verder is duidelijk dat het leger al een deal heeft gesloten met de Islamisten. In ruil daarvoor kan het leger zijn privileges en zijn speciale positie in Egypte behouden.

Conclusie

Zoals de zaken er nu voorstaan, lijkt de conclusie gerechtvaardigd dat Egypte nu al deel uitmaakt van een nieuw Islamistisch Soennitisch blok dat verder Gaza, Tunesië, Libië, Turkije en Soedan omvat en gesteund zal worden door MB filialen in Syrië en Jordanië.

Als gevolg van deze nieuwe realiteit zal de Westerse invloed in het Midden-Oosten afnemen, het extremisme zal toenemen en Islam zal de politiek gaan domineren politiek.

In zo’n klimaat zal Arabisch Israëlische vrede zal onmogelijk blijken en kan oorlog op ieder moment uitbreken.

Israël heeft blijkbaar het teken aan de wand gezien en besloten de bouw van het veiligheidshek op de grens met Egypte te versnellen.

Op Nieuw Jaarsdag werd dit besluit gevolgd door de aankondiging dat ook de  hele grens met Jordanië zal worden voorzien van een barrière. De opkomst van het Islamisme in het Midden-Oosten zal er echter niet door worden gestopt.

 

 

 

  1. http://www.unitedforisrael.nl/2012/01/06/de-egyptische-islamitische-revolutie/
    De Egyptische Islamitische revolutie | Alles over Israel – Nieuws
    schreef: op 6 januari, 2012 op 11:22 am

    [...] hier meer over op de website van: Missing Peace Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie door veldh205 . Bookmark de permalink [...]

  2. http://boinnk.nl/blog/26562/het-begon-een-jaar-geleden-die-z-g-egyptische-revolutie/
    BOINNK!!! | HET BEGON ÉÉN JAAR GELEDEN, DIE Z.G. EGYPTISCHE REVOLUTIE
    schreef: op 6 januari, 2012 op 5:18 pm

    [...] http://missingpeace.eu/nl/2012/01/de-egyptische-islamitische-revolutie/ Tags: Egyptische islamitische revolutie [...]