Missing Peace rapport

Achttien jaar zijn gepasseerd sinds de ondertekening van de Oslo akkoorden en de conclusie lijkt nu gerechtvaardigd dat er geen vredesverdrag zal komen dat binnen afzienbare tijd een einde zal maken aan het Arabisch Israëlische conflict.

De recente verzoening tussen de PA en Hamas – inclusief de mededeling dat Hamas lid zal worden van de PLO – is nieuw bewijs dat Mahmoud Abbas nooit eerlijk is geweest over zijn echte intenties vis-à-vis het vredesproces met Israël.

Dit komt niet als een verrassing, omdat het juist Abbas was die het brein was achter een PLO strategie uit 1968, die bedoeld was om de positie van Israël te ondermijnen door de toepassing van meer geraffineerde middelen dan terreur.

Politieke oorlogvoering en bedrog waren belangrijke elementen in deze strategie, die zijn oorsprong vindt in Islamitische concepten over de status van niet Moslims – en vooral Joden – in Dar al-Islam (het gebied van de Islam).

Abbas’ weigering om Israël als een Joodse staat te erkennen  heeft daar direct mee te maken.

Deze concepten worden uitgebreid beschreven in Andrew Bostom’s boek “The Legacy of Islamic anti-Semitism”, en  hebben sinds het begin van het Arabisch Israëlische conflict een belangrijke rol gespeeld. Dit werd echter over het algemeen genegeerd.

Nu het vredesproces heeft gefaald lijkt het hoog tijd om de waarheid onder ogen te zien.

Het Palestijnse leiderschap heeft Israel en de internationale gemeenschap bedrogen door voortdurend over vrede te spreken in het Engels, terwijl het tegelijkertijd in het Arabisch haat en oorlog preekt voor eigen publiek.

De echte intenties van de PA zijn lang verborgen gebleven door propaganda, misleiding en bedrog. Recente acties en de toegenomen retoriek bewijzen echter dat het Palestijnse leiderschap niet geïnteresseerd is in verzoening met de Joodse staat.

Eerder schreven wij al een artikel over het ontbreken van waarheid in de Palestijnse Autoriteit, waarin vooral de leugens van de Palestijnse hoofdonderhandelaar Sa’eb Arekat onder de loep werden genomen.

Het probleem zit echter veel dieper en heeft vanaf het begin het vredesproces onder druk gezet en nu dus doen ontsporen

PSG Report

Een recent voorbeeld van de Palestijnse deceptie, is de wijze waarop de PA officieel verklaart waarom het weigert om verder te onderhandelen met Israel.

De PA beschuldigt Israel ervan dat zij onderhandelingen onmogelijk maakt door te gaan met het bouwen van huizen in Oost Jeruzalem en de West Bank. 

Los van het feit dat er een bouwstop was van bijna een jaar die ook niet leidde tot het hervatten van de onderhandelingen is er sprake geweest van een duidelijke strategie wijziging bij de PA.

De echte reden voor het ontbreken van onderhandelingen is dan ook te vinden in een plan dat de PA  drie jaar geleden adopteerde.

De ‘Palestine Strategy Group’ publiceerde toen een rapport dat later ook de basis vormde voor het 13e beleidsplan van de PA. Het PSG rapport roept op tot het gebruik van “intelligent verzet” (boycot campagnes, propaganda en ‘lawfare’) om de strijd tegen Israel effectiever te maken.

PNA resolutie 1968 

Dit type van oorlogvoering werd al overwogen in 1968.  Toen nam de Palestijnse Nationale Assemblee (PNA) een resolutie aan die het volgende stelde:

“Indien we willen winnen en onze doelen willen bereiken dan moeten we de vijand aanvallen waar hij ook is. Dit moet gedaan worden door middel van militaire, economische en politieke wapens en informatie media.

Deze middelen maken deel uit van een alles omvattende strategie die is ontworpen om de kracht van de vijand te breken.”

Andere factoren

Terreur is altijd het hoofdwapen geweest in de Palestijnse strijd tegen Israël.

Abbas heeft de strategie echter gewijzigd, en sindsdien is politieke oorlogvoering effectiever gebleken om de internationale gemeenschap te winnen voor de Palestijnse zaak.

Er is echter veel meer. Andere zaken, die niet openlijk werden besproken door de PA en de PSG, hebben een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de mislukking van het vredesproces.

Het ontbreken van waarheid in de Palestijnse politiek en samenleving is één van deze factoren. Jihad of Ribat (religieuze oorlog voor Allah) en Islamitisch antisemitisme (inclusief ophitsing tegen Israël en Joden) zijn de andere factoren.

Hudaibiya

De PA heeft sinds zijn oprichting in 1994 bedrog gebruikt als een tactiek om Israel en de rest van de wereld te misleiden.

De eerste keer dat dit duidelijk werd, was zes dagen na de ondertekening van de Oslo akkoorden.

Yasser Arafat gaf toen een toespraak in een moskee in Zuid-Afrika. Gedurende deze toespraak zei hij het volgende:

 “Ik zie dit verdrag (Oslo) als het (Hudaibiya)verdrag dat werd ondertekend door onze Profeet Mohammed en de Quraish stam in Mekka”.

Vervolgens legde Arafat uit dat, “de Profeet juist had gehandeld toen hij het verdrag verbrak, het hielp hem immers om de Quraish te verslaan en om daarna Mecca in te nemen. Op dezelfde wijze hebben wij nu het Oslo verdrag aanvaard. Echter alleen opdat we verder kunnen op de weg naar Jeruzalem (m.a.w. om Jeruzalem onder PA bestuur te brengen).”

Taqiyah

Leden van Fatah en Hamas hebben onlangs tegenstrijdige uitlatingen gedaan over het  Hamas lidmaatschap van de PLO. Die tegenstrijdige verklaringen laten duidelijk deze tactiek van bedrog (Taqiyah) zien. Taqiyah is grotendeels gebaseerd op de Koran (Soera 3:28).

De gezaghebbende Arabische tekst “al Taqiyyah fi al-Islam” zegt er het volgende over:

“Taqiyah (misleiding, bedrog)) is van fundamenteel belang voor de Islam. Praktisch elke Islamitische sekte onderschrijft en bedrijft het…..Taqiyah is sterk aanwezig in de Islamitische politiek, voornamelijk gedurende de moderne tijd.”

Muhammad gebruikte Taqiyah tijdens de Slag van al-Khandaq (627 AD) toen zijn leger vocht tegen verschillende niet-moslim stammen, die de stad Medina aanvielen.

Later gebruikte hij Taqiyah om een Joods- Arabische dichter, Kab bin al-Ashruf, te laten vermoorden. Een jonge Moslim, genaamd Mohammed bin Maslama, bood zich aan om al-Ashruf te doden, maar op voorwaarde dat hij tegen zijn slachtoffer mocht liegen om zijn vertrouwen te winnen.

Arafat verwees herhaaldelijk naar het gebruik van Taqiyah door de Profeet Mohammed wanneer hij voor Arabisch publiek sprak over de Oslo akkoorden.

Misleiding

Arafat’s misleidingen zijn uitgebreid beschreven door Daniel Polisar, de voormalige directeur van ‘Peace Watch’, een organisatie die met de Palestijnse Autoriteit samen werkte.

In een artikel voor Azure Magazine dat werd gepubliceerd in 2002, beschrijft Polisar hoe Arafat de PA opzette als een maffia organisatie. Tegelijkertijd misbruikte Arafat buitenlandse financiële steun toen hij een Palestijnse terreurmacht opbouwde. Uiteindelijk had hij bijna 80.000 man tot zijn beschikking met wie hij de al-Aksa Intifada lanceerde in 2000.

Onthuld

Een van de andere Fatah leiders, Abbas Zaki, heeft herhaaldelijk het bedrog van de Palestijnse leiders geëxposeerd.

Op 9 april, 2008 vertelde hij het volgende op NBN TV: De PLO heeft zijn handvest niet verandert, zelfs niet één jota….De PLO werkt via fases….Met Allah’s hulp zullen we ze uit geheel Palestina verdrijven.” 

Het jaar daarop zei Zaki op de Libanese TV het volgende:

 ”Wanneer we zeggen dat de overeenkomsten moeten worden gebaseerd op de 1967 grenzen, dan begrijpt president Abbas, en wij en iedereen, dat het grotere doel niet in één keer kan worden behaald.

Als Israel zich terugtrekt uit Jeruzalem; de 650.000 kolonisten (!) evacueert en de muur zal neerhalen – wat zal er dan worden van Israel? Het (land) zal aan zijn einde komen.”

Vervolgens zei hij:

“Het is onacceptabel om te zeggen dat we Israel van de kaart willen vegen.  Zeg zulke dingen niet tegen de wereld, maar hou ze voor jezelf ! “ 

Abbas

Mahmoud Abbas is minder uitgesproken, maar ook hij werkt mee aan het bedriegen van de internationale gemeenschap.

In het artikel ‘de leugen regeert in de PA’ schreven wij over een interview met Europese verslaggevers over het verdrag met Hamas van twee weken geleden.

Tijdens dat interview zei hij het volgende:

“Wij hebben overeenstemming over het raamwerk van het verdrag, en Hamas is het met ons eens dat er een vreedzaam verzet zal moeten komen, in plaats van militair verzet”.

Palestinian Media Watch publiceerde woensdag jl. de videobeelden waaruit bleek dat Hamas in het geheel niet van plan is om vreedzaam verzet als wapen te gaan hanteren tegen Israel.

In de video zegt Haniyeh o.a. het volgende:

“We bevestigen dat gewapend verzet onze enige strategische optie is en de enige manier om ons land bevrijden, van de [Middellandse] zee tot aan de rivier [Jordaan]. Met God’s hulp zal Hamas de mensen leiden in de opstand totdat we Palestina, geheel Palestina, zullen bevrijden.”

Vorige week herhaalde Hamas dat het nooit het gewapend verzet tegen Israël zal opgeven. Salah al-Bardwil, een lid van de politieke tak van Hamas, zei dat deze kwestie nooit is behandeld tijdens de onderhandelingen tussen Fatah en Hamas.

De andere Areikat

Ma’en Rashid Areikat de PA afgevaardigde in de VS is geen familie van Sa’eb maar doet niet veel voor hem onder waar het om deceptie gaat.

In een opinieartikel voor de Washington Post reeg Areikat deze week de ene leugen aan de andere.

De Elder of Ziyon blog bewees punt voor punt dat er niets klopte van Areikats beweringen.

Neem bijvoorbeeld de bewering dat de Palestijnse geschiedenis terug gaat tot 12.000 jaar teruggaat. Areikat schrijft dat ‘de Palestijnen onder de heerschappij van de Kana’anieten (!) hebben geleefd’.

Er is echter overweldigend historisch bewijs dat de Palestijnse Arabieren nooit een volk waren, maar een verzameling Arabische stammen die in veel gevallen uit andere Arabische landen immigreerden.

Volgens de historicus Benny Morris begon het Palestijnse nationalisme in de jaren twintig van de vorige eeuw en was uitsluitend islamitisch van karakter. Met andere woorden de strijd was een Jihad die ten doel had het land binnen de Dar al-Islam te houden.

Water zaken

Bedrog  kenmerkt ook de wijze waarop de Palestijnen de wereld informeren over de dagelijkse situatie op de West-Bank en in Gaza.

Afgelopen zomer bewees Missing Peace, in een artikel dat verscheen in the Jerusalem Post, dat de PA constant liegt over water zaken op de West-Bank. Dit wordt bewust gedaan om het idee van Israëlische ‘onderdrukking’ en Palestijns slachtofferschap te promoten . 

De waarheid is dat de PA herhaaldelijk goedgekeurde water plannen niet uitvoerde en onmiskenbaar bewijs over Palestijnse waterdiefstal negeerde. Men deinst er zelfs niet voor terug om Israël te beschuldigen van waterdiefstal.

Rapporten afkomstig van individuele Palestijnen en Palestijnse NGO’s bevatten vaak soortgelijke claims. Gedurende het afgelopen jaar heeft Missing Peace herhaaldelijk  zulke rapporten weerlegd.

PMW Boek

Palestinian Media Watch heeft zojuist een boek gepubliceerd onder de titel “Deception”. Dit boek documenteert  het bedrog, de haat, ophitsing, glorificatie van terroristen en de promotie van geweld door PA officials en media gedurende de jaren 2010-2011.

Het boek laat verder zien hoe het Palestijnse publiek, en voornamelijk de kinderen, worden gehersenspoeld met de meest grove leugens over de geschiedenis, Israel en  Joden in het algemeen.

Het boek beschrijft ook een ontmoeting tussen Mahmoud Abbas en President Obama in het Witte Huis op 9 juni 2010.

Tijdens deze bijeenkomst zei Abbas het volgende:

“En ik zeg u van man tot man  Meneer de President, dat we niets te maken hebben met ophitsing tegen Israël. Wij zijn daar niet mee bezig.”

Europese Unie

Tijdens een recent interview met PMW directeur Itamar Marcus op de Amerikaanse TV werd het idee geopperd om een kopie van het boek “Deception” op te sturen naar elke nieuws redacteur.

Nieuws redacteurs zijn echter niet diegenen die de PA financieren. Ook hebben zij geen directe invloed en macht om ervoor te zorgen dat de wijze waarop het Palestijns Israëlische conflict wordt behandeld, zal veranderen.

De Europese Commissie van Buitenlandse Zaken heeft deze macht wel en zou er daarom goed aan doen om het boek van PMW te lezen. Het lijkt echter onwaarschijnlijk dat dit zal gebeuren.

Itamar Marcus was in september in Europa om parlementsleden te laten zien dat de PA buitenlandse donaties gebruikt om de salarissen van terroristen te betalen die in Israëlische gevangenissen zitten.

Toen er werd geopperd dat hij een presentatie zou geven aan de EU deelde de voorzitter van de EU Commissie voor de relatie met Israel mee dat er ‘te veel weerstand’ was tegen een dergelijke presentatie voor de Europese Commissie van Buitenlandse Zaken (EU AFET).

De EU verhoogde kort daarna haar bijdrage aan de PA met 100 miljoen Euro voor 2012. Tegelijkertijd wordt Israel door Brussel regelmatig op de vingers getikt voor het bouwen van huizen in Jeruzalem en  op de West-Bank.

Palestijnse leiders zijn erin geslaagd om via bedrog en propaganda de zaken in het conflict met Israel volledig op hun kop te zetten.

De echte intenties van de PA zijn echter duidelijk geworden door de recente unilaterale acties, de boycot politiek en de verzoening met Hamas.

Zolang buitenlandse gesprekpartners, zoals de EU, niets doen om de PA te dwingen te stoppen met ophitsing en bedrog, en zolang zij weigeren om de werkelijke oorzaken van het conflict te adressen, zal vrede een utopie blijven en de kans op oorlog slechts toenemen.