De Israëlische premier Netanyahu weigerde vorige week een opinie artikel te schrijven voor The New York Times, toen de krant hem daar om vroeg.

In een brief aan de krant legde Ron Dermer, een adviseur van Netanyahu, uit dat The New York Times consequent de feiten negeert in haar berichtgeving over Israël.

Dermer gaf ook voorbeelden van de halve en hele onwaarheden die The New York Times (NYT) dit jaar had gepubliceerd. 

Een van die onwaarheden was een geschiedvervalsing door de Palestijnse president Mahmoud Abbas die in een opiniestuk voor de NYT in mei 2011 schreef :

“Het is belangrijk om op te merken dat de laatste keer dat de kwestie van de Palestijnse staat centraal stond in de Algemene Vergadering van de VN, er werd gevraagd aan de internationale gemeenschap of ons land moest worden verdeeld in twee staten. In november 1947, besloot de Algemene Vergadering van de VN om hiermee akkoord te gaan.  Kort daarna, verdreven Zionistische krachten de Palestijnse Arabieren om ervoor te zorgen dat er een Joodse meerderheid zou zijn in de toekomstige staat Israël, de Arabische legers kwamen toen tussenbeide. Oorlog en meer  verdrijvingen volgden”.

De historische waarheid is natuurlijk, dat Arabische troepen de Joden in Palestina aanvielen zodra de VN gestemd had voor de verdeling van Palestina in een Joodse en een Arabische staat.

Abbas

De afgelopen  week werd Abbas weer betrapt op een leugen toen hij beweerde dat Hamas het gebruik van gewapend verzet tegen Israël had afgezworen. Tijdens een persconferentie met Europese verslaggevers zei Abbas het volgende over zijn ontmoeting met Hamas-leider Khaled Mashal een maand geleden:

“Wij hebben overeenstemming over het raamwerk van het verdrag, en Hamas is het met ons eens dat er een vreedzaam verzet zal moeten komen, in plaats van militair verzet”. Verder zei hij: “De oplossing is de oprichting van een staat binnen de 1967 grenzen. Hamas heeft hier mee ingestemd, en ook dat er verkiezingen zullen worden gehouden op 12 mei, 2012.”

Vreedzaam verzet? Vorige week, toen Hamas zijn 23-jarige bestaan vierde ​​in Gaza, riep Hamas premier Haniyeh het Moslim Broederschap op om een oorlog te beginnen voor de bevrijding van Jeruzalem (Al Quds). Daarna verklaarde hij ook dat hij met “Jeruzalem” het oostelijke en westelijke gedeelte bedoelde.

Verder zei Haniyeh het volgende:

“We bevestigen dat gewapend verzet onze enige strategische optie is en de enige manier om ons land bevrijden, van de [Middellandse] zee tot aan de rivier [Jordaan]. Met God’s hulp zal Hamas de mensen leiden in de opstand totdat we Palestina, geheel Palestina, zullen bevrijden.”

Deze week herhaalde Hamas dat het nooit het gewapend verzet tegen Israël zal opgeven. Salah al-Bardwil, een lid van de politieke tak van Hamas, zei dat deze kwestie nooit is behandeld tijdens de onderhandelingen tussen Fatah en Hamas.

Arekat

De leugens van Abbas verbleken echter in vergelijking met die van PA hoofdonderhandelaar Sa’eb Arekat.

In een opiniestuk  in de Jerusalem Post van 11 December jl, dat ironisch genoeg de titel, ‘Het moment van de waarheid’ droeg,stelde Arekat het Israëlische publiek voor om de aanvraag voor volledig VN lidmaatschap te steunen omdat, in zijn woorden, “het een vreedzame, positieve en collectieve investering is in de vrede “.

Het is echter een feit dat andere Fatah leiders deze ‘investering in de vrede’ als het begin van het einde van Israël zien.

Fatah leider Abbas Zaki verklaarde bijvoorbeeld op de Libanese TV dat ‘als we zeggen dat een definitieve regeling moet worden gebaseerd op deze (1967) grenzen, dan begrijpt voorzitter [Abbas] en wijzelf en iedereen dat het grotere doel niet kan worden bereikt in een keer. Als Israël zich zal terugtrekken uit Jeruzalem, de 650.000 kolonisten (!) zal evacueren en de muur zal ontmantelen - wat zal er van Israël terecht komen? Er zal een einde aan komen ‘.

Moment van de waarheid?

Arekat’s meest bekende leugen is misschien wel die over het ‘IDF bloedbad’ in Jenin van 2002. Hij vertelde toen aan CNN dat 500 Palestijnen waren ‘afgeslacht’ door Israëlische troepen.

In werkelijkheid waren er 52 Palestijnen, voornamelijk gewapende strijders, en 23 IDF-soldaten omgekomen tijdens gevechten in Jenin.

In zijn ‘Moment van de waarheid’ artikel overtreft Arekat zichzelf echter.

Hier zijn enkele voorbeelden van zijn leugens in het Jerusalem Post artikel:

 In de eerste zin beweert Arekat het volgende: “De twee staten oplossing gebaseerd op de grenzen van 1967 is de officiële (PLO) positie geweest voor de afgelopen 23 jaar”.

In feite werd er geen enkele verwijzing naar de pre-1967 lijnen gemaakt in de PLO VN verklaring of in de Palestijnse onafhankelijkheidsverklaring uit 1988. De Arabische versie van de verklaring eiste zelfs al het land ten westen van de Jordaan op en duidde Israel niet als natie aan.

Vredesproces

Even verderop schrijft Arekat:

“Twintig jaar vredesproces zijn verstreken zonder dat er een einde aan het conflict is gekomen. In feite zijn de meeste Palestijnen getuige geweest van de verslechtering van hun situatie in de afgelopen twee decennia, terwijl Israël geniet van een ongekende economische groei en welvaart”.

De feiten zijn dat het conflict al in 2000 beëindigd had kunnen worden, tijdens de onderhandelingen in Camp David. In plaats daarvan begon Arafat een vooraf geplande terreur oorlog tegen Israel, als gevolg hiervan stortte de Palestijnse economie in.

De huidige PA president, Mahmoud Abbas, had opnieuw een kans om het conflict te beëindigen in 2008. Hij heeft echter nooit gereageerd op het aanbod van Ehud Olmert om een staat te vestigen op 98,5% van de gebieden die werden veroverd in de Zesdaagse Oorlog van 1967.

Arekat weet verder heel goed dat de echte ongekende economische groei in de afgelopen vijf jaar plaatsvond in de gebieden onder bestuur van de Palestijnse Autoriteit. Dit gebeurde nadat Israël beperkingen in de bewegingsvrijheid op de Westelijke Jordaanoever ophief, en premier Salam Fayad een begin maakte met het aanpakken van de wijdverbreide corruptie in de PA.

In een bekend interview met Jason Diehl van The Washington Post in 2009, zei Abbas het volgende over de situatie van de Palestijnen op de West-Bank:

“Op de West-Bank hebben we een goede werkelijkheid … … de mensen leven een normaal leven”.

Goed voorbeeld

Dat Arekat verstrikt raakt in zijn eigen leugens blijkt uit de volgende uitspraak: “de nederzettingen, de muur en de daarmee samenhangende infrastructuur bezetten nu bijna de helft van de West-Bank”.

Een maand geleden publiceerde Ha’aretz echter een interview met Arekat waarin hij zei dat hij in het bezit was van luchtfoto’s waaruit blijkt dat de nederzettingen ongeveer 1,1% van de Westelijke Jordaanoever in beslag nemen. Dat interview was bedoeld om steun te krijgen voor een Israëlische terugtrekking tot achter de pre-1967 bestandslijnen, in verband met de twee staten oplossing

In een opinieartikel voor The New York Times in 2002 schreef Arekat echter dat een twee staten oplossing onmogelijk was en beweerde hij toen dat de nederzettingen 42% van de Westelijke Jordaanoever bezetten.

Voor de duidelijkheid, het 1,1% percentage dat genoemd wordt in het Ha’aretz artikel is juist.

De Waarheid

De waarheid is dat de PA probeert om zijn ware bedoelingen te verbergen door het spreken met twee monden en de verdraaiing van historische feiten. Deze tactiek is er vooral op gericht om de Europese publieke opinie te beïnvloeden.

De echte bedoelingen van de PA zijn duidelijk geworden door de unilaterale handelingen richting de VN; het boycot beleid ten aanzien van Israël en de verzoening met Hamas.

Het laatste nieuws in dat opzicht is veelzeggend. De PA overweegt nu serieus om de veiligheidssamenwerking  met Israel te beëindigen.

Met andere woorden, men bereidt zich voor op oorlog.