Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Turks Israëlische crisis escaleert verder

Door Missing Peace
Turks fregat in de Middellandse zee

Analyse
De Turks Israëlische crisis escaleert steeds verder.

Premier Erdogan voert zijn verbale aanvallen op Israël op en dreigde gisteren zelfs om Turkse oorlogsschepen in te zetten bij een volgende Gazavloot.

Ondertussen kwam Emmanelle Ottolenghi in Commentary Magazine met een paar scherpe observaties over het vorige week gepubliceerde VN Palmer rapport.

Gezien de duidelijke taal die het VN rapport spreekt over de legaliteit van Israël’s zeeblokkade van Gaza, is iedere poging van Turkse oorlogsschepen om schepen te helpen met het breken van die blokkade, een daad van agressie, stelt Ottolenghi.

Eerder had David Gerstman, die o.a. schrijft voor ‘The American Thinker’, al vastgesteld dat het VN Palmer rapport ook indruist tegen eerdere VN Veiligheidsraad’ veroordelingen van de Israëlische blokkade van Gaza.

Het lijkt erop dat Erdogan’s reacties bepaald worden door woede over deze- en andere conclusies in het VN rapport.

De Palmer commissie kwam tot de conclusie dat het stoppen van de Mavi Marmara een legale daad was, en dat de Turkse regering had gefaald in het voorkomen van het drama op 31 mei vorig jaar. Bovendien verklaarde commissie de Israëlische maritieme blokkade van Gaza legaal en schreef dat Israel slechts spijt over de dood van negen Turken zou moeten betuigen. Erdogan eist echter officiële excuses van Israël.

Sancties
Eerder had Erdogan aangekondigd dat de militaire banden met Israël verbroken zouden worden en dat Turkse schepen vanaf donderdag in de oostelijke Middellandse Zee zullen gaan patrouilleren.

Het doel daarvan is het frustreren van de gasexploitatie in het gebied. Israel en de Grieks Cyprioten werken sinds enige tijd samen op het gebied van de gasexploitatie.

De Turkse regering claimt echter rechten te hebben op gasvelden nabij Cyprus en acht de exploitatie ervan door Cyprus en Israel een daad van ‘vijandig gezinde naties’.

Turkije voerde in 1974 een invasie uit in Noord Cyprus waarbij de Griekse burgers – die 80% van de bevolking vormden – werden uitgedreven.

Er is de nodige speculatie over de gevaren van een mogelijke confrontatie tussen de Turkse en Israëlische marine.

Sommige analisten wijzen op het NAVO lidmaatschap van Turkije. Dat zou Turkije afhouden van het zoeken van een militaire confrontatie op zee.

Dat argument lijkt echter geen stand te houden wanneer men kijkt naar andere gevallen waarbij een NAVO leger een oorlog begon. De Falkland oorlog tussen Engeland en Argentinië is een voorbeeld.

Het Turkse leger is een van de grootste in de wereld, met een jaarlijks budget van 12 miljard dollar, en beschikt over de modernste wapens. De Turkse legertop is onlangs vervangen door militairen die meer loyaal zijn aan Erdogan.

Oorspronkelijk werd in Israël ook met grote bezorgdheid gereageerd op een Turkse mededeling dat ook de handelsbetrekkingen met Turkije opgeschort zouden worden.

Turkije is één van de belangrijkste handelspartners van Israël.

Turkije is bijvoorbeeld na de VS en Nederland de belangrijkste exportmarkt voor Israël.

De mededeling over het afbreken van de handel met Israël bleek later voorbarig te zijn, maar zorgde voor paniek op de aandelen beurzen in Tel Aviv.

Het meest recente nieuws uit Turkije is dat Erdogan overweegt ‘plan C’ in werking te zetten. Wat dat inhoudt is vooralsnog onduidelijk maar de voormalige Turkse ambassadeur in Israel Onur Gokce, lichtte toe dat het toch om het stopzetten van de economische betrekkingen zou gaan.

Woede
Woensdagavond 8 september was Erdogan op de Israëlische TV te zien toen hij opnieuw tekeer ging  en insinueerde dat Israël 10 Heron onbemande vliegtuigen van het Turkse leger ‘achterhoudt’.

De 10 vliegtuigen zijn ooit door Israël geleverd aan Turkije en zijn in Israël voor reparaties en onderhoud.

Israëlische officials zeggen echter dat er niets aan de hand is en dat de termijn voor het repareren van de vliegtuigen nog niet verstreken is. Turkije krijgt ze volgens de afspraken gewoon terug.

Israël’s acties op dit moment laten zien dat men geen olie op het vuur wil gooien.

Dat bleek ook uit de reactie op de aanranding van Israëlische toeristen op de luchthaven van Istanboel. Iets dat later door Turkije werd ontkend maar de getuigenissen van Israëli’s die werden geinterviewd na terugkeer uit Istanboel zeiden genoeg.

Turken die in Israel landden, verhaalden over een uiterst vriendelijke ontvangst op de luchthaven Ben Goerion.

Een Turkse journaliste vond dat zo bijzonder dat zij er een reportage over maakte voor de Turkse televisie.

De vraag is of Erdogan gekalmeerd kan worden door dit soort Israëlische reacties. Tot nu toe geeft hij opnieuw blijk van zijn beruchte ‘korte lontje’.

Dat gedragspatroon tegenover Israël werd wereldwijd bekend, toen hij tijdens het World Economic Forum in Davos in 2009 president Shimon Peres verbaal attaqueerde over de Israëlische acties tijdens de Gaza oorlog.

De altijd diplomatieke Peres reageerde buitengewoon heftig op deze aanval.

Erdogan’s gedrag in Davos werd ingegeven door boosheid op ex-premier Ehoed Olmert. Deze zou hem tijdens een telefoongesprek op 24 december 2008 niet hebben ingelicht over de op handen zijnde Israëlische actie tegen Hamas. Het besluit om Gaza binnen te vallen viel echter pas daarna.

Psyche
Sinds zijn enorme overwinning in de Turkse verkiezingen heeft Erdogan in toenemende mate gedrag laten zien dat herinneringen oproept aan andere despoten die erin slaagden om een hele regio mee te trekken in oorlog.

De crisis met Israël vindt plaats terwijl Turkse vliegtuigen nog altijd Koerdische dorpen in Irak bombarderen.

Juist op de dag dat Erdogan meer Turkse acties tegen Israel aankondigde, vond er in het onafhankelijke Koerdische gebied in Irak een massabetoging plaats tegen deze bombardementen, die klaarblijkelijk gecoördineerd worden met Iran.

Erdogan’s gedrag tegenover Israël lijkt slechts verklaard te kunnen worden vanuit zijn gecompliceerde psyche, antisemitisme en zijn streven om over Israëls rug Turkije’s invloed in het Midden Oosten te vergroten.

Zo maakte TRT in Frankrijk bekend dat Erdogan op 12 september op het Tahrir plein in Cairo, de Egyptische massa’s gaat toespreken.

De gevolgen van dit gedrag zijn niet alleen duidelijk merkbaar voor Israël, maar ook voor de aanzienlijke Joodse gemeenschap in Turkije.

De Joden in Turkije geven er de voorkeur aan om niet te veel ruchtbaarheid te geven aan het antisemitische klimaat in Turkije.

Maar uit betrouwbare bron vernamen wij vorige week dat een aanzienlijk deel van de Joodse gemeenschap in Turkije nu overweegt om te emigreren.

Regionaal isolement
Het instorten van de Turks Israëlische relatie kwam in een week dat  in Tel Aviv de eerste internationale conferentie over regionale coöperatie werd gehouden.

Missing Peace onderzoeker Sharon Shaked, die de conferentie bezocht, berichtte dat er welgeteld twee Arabische sprekers waren: de Palestijnse eigenaar van zuivelfabrieken op de West Bank en een Arabische Knesset lid.

Geen van de Arabische landen had een afgevaardigde gezonden en ook premier Fayad van de PA was niet aanwezig. Het hoeft geen betoog dat ook de Turken schitterden door afwezigheid.

De conferentie over regionale samenwerking werd daardoor een symbool van het toenemende isolement waarin de staat Israël is komen te verkeren.