Missing Peace | missingpeace.eu | NL

PKN’s politieke actiegroep tegen Israel

Door Missing Peace

De Protestantse Kerk Nederland ziet geen reden om de samenwerking met Sabeel – via Kerk in Actie – te verbreken.

In een verklaring die begin juli werd uitgegeven meldt het moderamen van de PKN nu onder meer het volgende:

‘Een kerk is geen politieke actiegroep’……..  ‘Sabeel in Jeruzalem is een belangrijke stem in de Palestijnse christelijke gemeenschap. Het gesprek met kerken in het Midden-Oosten is een opdracht van de synode. Daartoe werkt ook Meta Floor bij Sabeel. Zij laat het geluid van Palestijnse christenen in Nederland horen. Ze doet dat uitdagend en prikkelend en zo hoort het. ‘

De kerk is dus volgens de PKN geen ‘politieke actie groep’;  Meta Floor laat het geluid van de Palestijnse christenen horen en doet dat uitdagend en prikkelend.

Website Floor
Een simpele blik op de homepage van Meta Floor’s website, waar zij officieel verslag doet van haar werkzaamheden bij Sabeel, laat zien dat zij niets anders doet dan politieke actie voeren.

Niet voor de Palestijnse christenen, want dan zouden er artikelen te vinden moeten zijn zoals Sandro Magister die schrijft voor Katholieken in Europa.

Die artikelen gaan over de  terreur en onderdrukking van Palestijnse christenen door hun moslim Palestijnse broeders en de massa emigratie die daaruit voortkwam.

Het overduidelijke politieke activisme van Meta Floor is echter uitsluitend gericht tegen de staat Israel.

Dat kwam al naar voren uit onderzoek dat Missing Peace verrichtte naar eerdere publicaties van Meta Floor.

De huidige selectie van artikelen op haar website en haar persoonlijke bijdrages vertellen in feite het hele verhaal

Volkskrant artikel
Een artikel uit de Volkskrant, waarin een activist van de Israelische actiegroep ‘Breaking the Silence’ zijn verhaal doet over vermeende willekeurige mensenrechten schendingen door de IDF, staat prominent bovenaan het weblog van Meta Floor.

We beperken ons tot één bewering van deze activist: “Er mochten tijdens de Tweede Intifada geen Palestijnen tussen bepaalde tijden op de weg opdat kolonisten ongehinderd naar hun werk konden. Verscheen er dan toch een dan schoot je”.

De waarheid is dat Palestijnse terroristen in die jaren onophoudelijk schoten op iedere auto met een geel Israëlisch nummerbord die gebruik maakte van de wegen op de West Bank. Honderden Israëli’s, waaronder enige Arabieren, verloren het leven op deze wijze. Anderen overleefden het zoals Ronnie Diamant uit Efrat, die nadat hij dertien kogels in zijn lichaam had gekregen nooit meer de oude werd.

Verder werd er niet op de eerste de beste auto met een groen Palestijns nummerbord geschoten. Er waren tientallen controleposten waar deze auto’s werden tegengehouden. Slechts in gevallen waarbij de bestuurder weigerde te stoppen of duidelijk betrokken was bij een terreuraanslag, werd er op Palestijnse auto’s geschoten.

Reclame voor flotilla
Ondanks de verklaring dat Kerk in Actie en PKN zich distantieren van de Gaza Flotilla 2 maakt Floor op haar weblog reclame voor deze actie. Ze laat bovendien Johan van den Berg van Vrienden van Sabeel Nederland uitleggen dat dit soort acties effectiever is dan de conventionele oorlogsvoering tegen Israel. Ze had er bovendien zelf het volgende over te zeggen:

‘Eén dezer dagen vaart de Gaza-vloot uit met ondermeer een Nederlandse boot. Een geweldloze actie, die tot doel heeft de illegale schendingen van het humanitair en internationaal recht ten aanzien van de bevolking in Gaza aan de orde te stellen.’

De vorige flotilla was bepaald geen ‘geweldloze actie’ dank zij een gewapende groep IHH aanhangers die Israëlische mariniers bijna letterlijk doodsloegen toen zij op het dek van het Turkse schip Mavi Marmara landden.

Ook is de blokkade, die Israel instelde nadat Hamas gewelddadig de macht greep in Gaza, niet gericht tegen de burgerbevolking. De stelling dat het om ‘illegale schendingen van het humanitaire en internationale recht’ zou gaan, bewijst eens te meer het politieke activisme van Floor.

Experts met iets meer kennis op dit gebied zijn het duidelijk met haar oneens.

Verslag reisje Noord Israël
Een verslag over een ‘roadtrip’ naar de Golan en Galilea die Floor samen met haar Nederlandse vriendin Margriet maakte, ontaardt al evenzeer in een Israël ‘bashing’ festijn. Het weblog van die reis bevat verslagen van demonstraties bij Bi’ilin op de West-Bank en niet van enige trip naar het noorden van Israel.

De introductie bevat verder de volgende zin:  “Zodra ik Jeruzalem uit ben, realiseer ik me weer hoeveel spanning er in de lucht hangt, voelbaar vanwege de Palestijnen en Joden die compleet gescheiden van elkaar leven, vanwege de illegale nederzettingen

Dus Joden en Palestijnen leven compleet van elkaar gescheiden?

Is het te veel gevraagd om een kijkje te nemen in de vele bedrijven en instellingen op de West Bank en in Jeruzalem waar Joden en Palestijnse Arabieren dag in dag uit co-existentie in de praktijk brengen ondanks een complex conflict?

Getuigt het gebruik van de term ‘illegale nederzettingen’ van een objectieve benadering die recht doet aan de waarheid? Ook hier zijn diverse experts op het internationaal recht het oneens met deze politieke opinie.

Onopgeefbare verbondenheid
Voor wie het nog niet duidelijk is hoe Floor invulling geeft aan haar taak om verslag te doen over de Palestijnse christenen en haar ‘onopgeefbare verbondenheid met het volk van Israel‘ is er nu haar bijdrage aan het blad ‘Kerk en Israel onderweg’.

Het artikel is een ‘eye opener’, hieronder een fragment:

Onopgeefbaar verbonden – met wie?
Vanwege zulk soort verhalen vraag ik me af wat onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël betekent.

Zegt de kerk hiermee dat zij met sommigen meer verbonden is dan met anderen?

Wie wordt bedoeld met het volk Israël? Is dit het Joodse volk waarover we lezen in het Oude Testament? Zijn dit de huidige inwoners van de staat Israël, waarvan velen niet-Jood zijn volgens de rabbijnse traditie? Is het een etnische groep? Is het een religieuze groep?

Wat betekent deze onopgeefbare verbondenheid voor onze houding naar de Joodse staat Israël, die tussen 1948 en 1967 vijfhonderd Palestijnse dorpen vernietigde, en nu nog steeds langzaam maar zeker land overneemt ten koste van Palestijnen?

Geloven wij dat een etnische groep, met een claim op de Tenach, recht kan laten gelden op land?

Is het niet uitermate gevaarlijk wanneer onopgeefbare verbondenheid geldt voor alle Joodse Israëliërs, omdat religie zo vermengd raakt met etnische en nationale sentimenten?

Het is duidelijk uit deze passage en het vervolg van haar artikel dat er geen sprake is van verbondenheid met het ‘volk van Israel’. Ten eerste trekt ze het bestaan van het ‘volk van Israel’ openlijk in twijfel. Haar verwijzing naar de 4% niet Halachische Joden die in Israel wonen spreekt boekdelen. Haar worsteling met de vraag wie het volk van Israel vormen, wordt nog absurder indien men haar onconditionele aanvaarding van de Palestijnse Arabieren als volk in aanmerking neemt. Ten tweede maakt ze duidelijk dat haar verbintenis conditioneel is op de wijze waarop Israeli’s aankijken tegen hun eigen land en tegen de Palestijnse zaak.

Maar daar bleef het niet bij, ook dit artikel bevat een kolossale leugen.

Onopgeefbare neiging tot jokken
Israel zou volgens Floor tussen 1948 en 1967 500 Palestijnse dorpen hebben vernietigd. Deze claim is afkomstig uit het boek ‘The ethnic cleansing of Palestine’ van de pseudo historicus Ilan Pappe. (zie onder wat Pappe zelf schreef over dit boek[1] ) Gelukkig zijn er betrouwbare historische documenten.

Hier is wat de historicus Ephraim Karsh in april van dit jaar publiceerde over het aantal Palestijnse dorpen dat tijdens de oorlog in 1948 werd verlaten.

In early June Prime Minister David Ben-Gurion was told by Yossef Weitz of the Jewish National Fund (JNF) that “some 123,000 Arabs left 155 villages in the Jewish state’s territory; another 22,000 left 35 villages outside the Jewish state: a total of 145,000 evacuees and 190 villages. Seventy-seven thousand Arabs left five cities in the Jewish state’s territory (Haifa, Beisan, Tiberias, Safad, Samakh). Another 73,000 left two cities [designed to remain] outside the state (Jaffa and Acre). Forty thousand Arabs left Jerusalem: a total of 190,000 from eight cities. All in all, 335,000 Arabs fled (including 200,000 from the UN ascribed Jewish territory).”

Dus in totaal waren er 155 dorpen en 8 steden waar Arabieren vandaan waren gevlucht.

Een deel van die dorpen bestaat echter nu nog, voorbeelden zijn Wadi Ara, Sakhnin en Abu Gosh. Verder nam Israel pas in 1965 de beslissing om 100 van de verlaten dorpen te slopen. Tot dat moment waren de meeste dorpen nog geheel in tact. Deze dorpen vielen onder de zogenaamde Absentee Property Law uit 1951, die het beheer van de verlaten bezettingen van Arabieren regelde. Eventuele compensatie van geleden aan beide kanten (800.000 Joden werden verdreven uit de Arabische landen) verliezen zal tijdens ‘final status’ besprekingen aan de orde moeten komen.

‘Uitdagend en prikkelend geluid’
Dit is niet de eerste keer dat Kerk in Actie onwaarheden over Israël naar buiten brengt. Eerder gebeurde dat met Floor’s beweringen over de olijfolie export van Palestijnse boeren, die volgens Floor door Israël onmogelijk gemaakt zou worden, en de claim dat een Palestijnse boer ‘zomaar’ slooporders kreeg van de civiele autoriteiten.

Recentelijk werd ook programma manager Feije Duim betrapt op het verspreiden van soortgelijke onwaarheden over de Arabieren die Haifa ontvluchtten in 1948.

Uit het voorgaande wordt duidelijk dat Kerk in Actie bij monde van Floor doorgaat met het haar propaganda campagne tegen Israël.

Haar opmerkingen over het veiligheidshek op een recente manifestatie in Nuenen, waar ook Van Agt van Stop de Bezetting en Hamburger van Ander Joods Geluid spraken, getuigden daar ook van.

Er is dus geen twijfel over mogelijk dat de PKN via de organisatie Kerk in Actie zich wel degelijk inlaat met politiek activisme. Het verspreiden van schadelijke onwaarheden en het meedoen aan de demonisatie en delegitimering van Israël als volk en staat, is iets anders dan een ‘uitdagend en prikkelend geluid’. Dat hoort niet thuis in een organisatie van de Protestantse Kerk Nederland.

[1]Ilan Pappe The Ethnic Cleansing of Palestine.  While one may wish to write a detached and neutral history, one’s sympathies and affiliations remain. The reader of this book will find instances and descriptions that fit many of the claims of one national narrative, the Palestinian one, but fewer of the Israeli one. This is not because the writer is a Palestinian: I am not. My bias is apparent despite the desire of my peers that I stick to facts and the “truth” when reconstructing past realities. I view any such construction as vain and presumptuous. This book is written by one who admits compassion for the colonized not the colonizer; who sympathizes with the occupied not the occupiers…”The abusive power used by people against other people in the name of one ideology or another I condemned in this book for being the source of much evil and few blessings.”

  1. http://missingpeace.eu/nl/2011/07/water-als-brandstof-voor-het-palestijns-israelische-conflict/
    Water als brandstof voor het Palestijns Israëlische conflict | missingpeace.eu/nl
    schreef: op 21 juli, 2011 op 3:59 pm

    […] lijkt geen einde te komen aan de stroom desinformatie die de organisatie uitstort over haar […]