Missing Peace | missingpeace.eu | NL

‘Christianophobia’ in het Midden-Oosten

Door Missing Peace

Vanwege de recente revolutionaire opstanden tegen een aantal Arabische regimes, wordt wel gesproken van een Arabische lente. Dat het tegendeel echter waar is, blijkt uit de toenemende onderdrukking van en terreur tegen christenen.

Een leegloop van de christelijke kerk
De Italiaanse journalist Sandro Magister volgt de situatie van de christenen al jaren. Hij beweert dat ongeveer zeven miljoen aanhangers van de oude oosterse kerken zijn weggevlucht uit het Midden-Oosten. Er zou sprake zijn van christianophopia; een term die de paus als eerste gebruikte in een kersttoespraak in 2010. Hij doelde op de behandeling van de christelijke gemeenschap in het Midden-Oosten door landgenoten.

In Egypte en Irak is de situatie van christenen het slechtst, maar ook in andere landen is sprake van onderdrukking en terreur. Zo is er ook een leegloop van de christelijke kerk in de gebieden onder bestuur van de Palestijnse Autoriteit. Volgens Nederlandse christelijke organisaties die in Israël werkzaam zijn, zoals Kerk in Actie en Pax Christi, is dit een gevolg van de Israëlische ‘bezetting’. Maar waarom is er dan geen vertrek van moslims, die immers leven onder dezelfde ‘bezetting’? Er moet een andere reden voor zijn, zeker als je bedenkt dat Israël het enige land in het Midden-Oosten is waar het aantal christenen toeneemt (de West Bank en Gaza uitgezonderd). In 1949 waren er 34.000 christenen in Israël tegenover 152.000 in 2008.

Hieronder noem ik verschillende gebeurtenissen die begrijpelijk maken waarom veel christenen wegtrekken uit Palestijnse en andere Arabische gebieden.

Situatie in Palestijnse gebieden
Naar schatting 70% van de christenen in Gaza wil vertrekken

Sinds de komst van de Palestijnse Autoriteit naar de West Bank en Gaza is het aantal christenen drastisch gedaald. Officieel wordt de Israëlische bezetting aangevoerd als reden voor de emigratie van deze christenen. De Italiaanse journalist Sandro Magister rapporteerde echter al in september 2005 over de werkelijke redenen voor de leegloop van de christelijke gemeenschap in Bethlehem:

·        Palestijnse christenen zoals frater Pierebatista Pizzaballa, vertelden Magister dat er al jaren christenen werden aangevallen door moslims. Hij had in vier jaar tijd 93 incidenten geregistreerd waarbij christenen het doelwit waren.

·        De Palestijnse ondernemer Samir Qumsieh rapporteerde onder andere diefstal van land, vandalisme in kerken, en schendingen van christelijke graven.

·        In 2003 werd een christelijk meisje verkracht door Palestijnse moslims in Beit Sahur nabij Bethlehem.

·        In 2002 werden twee christelijke meisjes door Fatah-militieleden vermoord. Zij zouden prostitutie hebben bedreven. Lijkschouwing bracht echter aan het licht dat de meisjes nog maagd waren.

·        In 2007 vertelden enkele christenen aan journalist Khaled Abou Toameh (Jerusalem Post) hoe slecht de situatie in Bethlehem voor hen was. Toameh interviewde onder andere Foead en Georgette Lama die diefstal van een groot stuk land rapporteerden. Foead werd mishandeld door PA-functionarissen toen hij verhaal ging halen.

·        Dezelfde journalist schreef in 2009 dat de intimidatie van christenen door de PA nog altijd door ging. Hij maakte melding van seksueel misbruik van christelijke vrouwen en van afpersing van christelijke zakenlui.

·        Een verslaggever van The New York Post bevestigde in hetzelfde jaar dat de Palestijnse Autoriteit verantwoordelijk was voor het vertrek van de christenen uit Bethlehem.

·        The Wall Street Journal publiceerde na Kerst in 2009 een artikel waarin een uit Gaza gevluchte christen vertelt over intimidatie door moslims. Het Bijbel College in Bethlehem waar hij studeerde had veel last van moslims die voor de ingang luid verzen uit de Koran lazen.

·        Pastor Khoury en zijn zoon Steve vertelden CBN News in oktober 2009 dat hun kerk 14 keer het doelwit was geweest van brandstichting. Ook meldden zij fysieke mishandeling en zelfs poging tot moord. Het extreme geweld had volgens hen ook te maken met het feit dat hun kerk het Oude Testament volledig erkende als Gods woord, inclusief de landbelofte aan het Joodse volk.

De film Holy Land: Christians in Peril[1] van Pierre Rehov laat unieke beelden zien van de ontheiliging van de Geboorte Kerk door moslimterroristen in 2002. Monniken die gegijzeld werden door de moslims, vertellen hoe de hele kerk werd bevuild en er overal vernielingen werden aangericht. Bijna alle waardevolle religieuze voorwerpen werden gestolen en ook werden springladingen in de kerk geplaatst.

·        In dezelfde film is een christelijke vrouw uit Bethlehem te zien, die vertelt over de terreur van moslims tegen christenen.

·        Een groep christelijke families uit Bethlehem stuurde in 2001 een brandbrief over de moslimterreur naar het Vaticaan, maar ontving nooit antwoord.

·        Christenen in Bethlehem die wij benaderden voor commentaar op de huidige situatie wilden niet praten uit angst voor represailles.

·        Ook in Gaza is de situatie voor de christenen dramatisch verslechterd. In 2007 werd een lid van de evangelische kerk in Gaza vermoord door moslim-extremisten, daarna is ook in Gaza de emigratie van christenen drastisch toegenomen. Naar schatting 70% van de 3.000 christenen in Gaza zou willen vertrekken.

Situatie in Egypte
In Egypte is de situatie van de Kopten sinds de revolutie afgelopen voorjaar ernstig verslechterd. Een van de oudste christelijke gemeenschappen ter wereld (de apostel Marcus stichtte de koptische kerk in 60 na Chr.) lijkt nu langzaam aan te verdwijnen.

In het begin van de revolutie, die begon in januari 2011, trokken de kopten samen met de moslims de straat op om te demonstreren tegen het regime van Moebarak. De kopten hoopten dat met de val van Moebarak hun situatie zou verbeteren. Nu, vier maanden na het begin van de revolutie, wordt de situatie van de kopten onhoudbaar. Een greep uit de incidenten van de laatste twee maanden:

·        Op 5 april 2011 wordt bekend dat een moslimbende Koptische dorpen in Egypte terroriseert. Koptische families zijn het slachtoffer van kidnapping, verkrachting en afpersing.

·        Op 9 april bericht het Assyrische Nieuwsbureau dat in de week ervoor drie keer een aanval op een Koptische kerk is gepleegd.

·        Moslims eisen dat er een verbod komt op gebedssamenkomsten in kerken en op het repareren van schade die is aangebracht. Egyptische autoriteiten lijken samen te werken met de Salafisten en hun handlangers.

·        Eind april wordt een kopt gedood tijdens geweld dat ontstond nadat moslims aanvallen pleegden op Koptische doelen. Die aanvallen waren weer een reactie op de dood van twee moslims tijdens eerder geweld tegen de kopten.

·        Een oude christelijke vrouw wordt van het balkon van haar woning gegooid, tientallen huizen en winkels van kopten worden in brand gestoken of geplunderd.

·        De situatie loopt verder uit de hand na de aanslagen op een aantal kerken in het Imbaba-district van Cairo, die plaatsvonden op 7 mei 2011. Deze aanvallen begonnen nadat het gerucht was verspreid dat de kopten een islamitische vrouw hadden ontvoerd, hierbij kwamen twaalf mensen om. De dag erop vochten honderden moslims met kopten, die in Cairo protesteerden tegen de aanslagen in Imbaba.

·        Op 14 mei, tijdens een sit-in-demonstratie tegen het geweld van moslims, werden kopten opnieuw aangevallen door een groep moslims. Hierbij vielen een dode en honderd gewonden. Op 19 mei werd opnieuw een koptische kerk aangevallen in Ain Shams.

·        Het Egyptische leger heeft een aantal keren aanvallen uitgevoerd op kopten en/of hun kloosters. In andere gevallen bleef het Egyptische leger passief bij aanvallen van moslims op kopten.

·        Na aanvallen op koptische doelen werden alleen kopten veroordeeld, moslims werden meestal vrijgelaten.

·        Een Egyptische militaire rechtbank veroordeelde na de aanval op de kerk in Ain Shams drie kopten tot vijf jaar gevangenisstraf.

·        De Australian rapporteerde op 21 mei dat tenminste 21 christelijke meisjes worden vermist sinds eind januari. In het verleden zijn duizenden vermiste meisjes gedwongen tot bekering tot de islam.

Situatie in Turkije
Begin 20e eeuw, toen Turkije nog geen republiek was maar Ottomaans rijk, was 30% van de inwoners christen. Nu is slechts 1% van de Turkse bevolking christen, en de onderdrukking neemt toe.

·        Sinds de opkomst van de islamistisch georiënteerde Turkse leider Recep Tayipp Erdogan is de vrijheid van godsdienstbeleving verder afgenomen.

·        In 2009 werd op last van de Turkse regering het laatste christelijke seminarium in Istanboel gesloten.

·        Christenen worden vaak als verraders van de Turkse natie aangeduid.

·         In 2007 werden drie christenen op brute wijze vermoord door moslims, de daders zijn nog altijd niet veroordeeld.

·        In maart 2011 werden twee Turkse jongeren aangehouden die een patriarch van de orthodoxe kerk wilden vermoorden.

Situatie in Iran
De situatie in Iran is zeer schrijnend.

·        In Iran werden gedurende de kerstperiode in 2010 honderd christenen gearresteerd.

·        Op 13 oktober 2009 werd een Iraanse pastor gearresteerd die kritiek had geuit op het islamitische monopolie op religieus onderwijs aan kinderen. In september 2010 werd hij ter dood veroordeeld.

·        Een andere pastor, Sadegh Khanjani, werd op 16 juni 2010 gearresteerd. Hem wacht waarschijnlijk de doodstraf wegens afvalligheid, godslastering en contact met de vijand.

·        In januari 2011 werd een christelijk echtpaar gearresteerd vanwege het organiseren van een gebedsbijeenkomst tijdens Kerst.

·        In maart werd een Joodse vrouw samen met haar christelijke echtgenoot opgehangen vanwege hun ‘verboden’ relatie.

Situatie in Libanon
Ook in Libanon is de situatie van christenen verslechterd.

·        Door massale emigratie sinds 1990 is er geen christelijke meerderheid meer in Libanon.

·        In juni 2010 gaf de Libanese regering opdracht om islamistische milities aan te pakken die aanslagen pleegden op christenen. Christenen in de stad Sidon werden eerder via pamfletten gewaarschuwd onmiddellijk de stad te verlaten. Het land wordt nu gecontroleerd door de islamitische beweging Hizbollah.

Situatie in Irak
De kerk in Irak is zeer klein en staat zwaar onder druk.

·        Sinds de Amerikaanse invasie heeft bijna de helft van de 1,5 miljoen Iraakse christenen het land verlaten.

·        In oktober vorig jaar gaf Al Qaida in Irak christenen opdracht om het land te verlaten.

·        Verlieten christenen Irak tijdens het regime van Saddam Hoessein voornamelijk om economische redenen, nu is het een gevolg van het geweld dat moslims hebben ontketend. Zo werden op 31 oktober jl. 51 christenen gedood bij een gijzeling in een katholieke kerk in Bagdad. De islamistische terroristen hadden al enkele gijzelaars gedood voordat Irakese troepen de kerk bestormden.

·        Op 10 november 2010 werden nieuwe aanvallen op christenen in Bagdad gerapporteerd. Vijf christenen worden vermoord en 30 raakten gewond.

·        De Iraakse dominee Dr. P.B. White uit Bagdad stuurt op 19 november een brandbrief naar the Jerusalem Post in Israël waarin hij meldt dat de maand ervoor alleen al van zijn kerk 93 gemeenteleden vermoord waren.

·        In december 2010 ontploffen tien bommen bij huizen van christenen in Bagdad. Bij de aanvallen kwamen twee christenen om het leven.

·        Op 17 januari 2011 meldt een christelijke leider in Irak dat de christenen systematisch uit Irak worden verdreven. Hij beschuldigt de Iraakse regering en de internationale gemeenschap ervan niets te doen om dit drama te stoppen.

·        Op 24 april worden opnieuw aanslagen gemeld op kerken tijdens Pasen. De aanwezigheid van de Iraakse politie voorkomt dit keer dat er doden vallen. Deze aanslagen volgen op een fatwa van Sheikh Al Khatib Al Baghdadi op 11 april, waarin hij moslims oproept tot het doden van christenen.

·        13 mei 2011 wordt het lichaam van een jonge christen onthoofd gevonden in Kirkuk. Hij was eerder ontvoerd door moslims.

Situatie in Saoedi-Arabië
Christenen in Saoedi-Arabië zijn meestal gastarbeiders uit Afrika of Azië. Ze hebben officieel beperkt recht op godsdienstuitoefening. In de praktijk blijkt echter dat de religieuze politie (Moettawa) christenen intimideert en arresteert.

·        In 2009 werden drie christenen uit India gearresteerd terwijl zij thuis baden.

·        Een vrouw die zich bekeerd had tot het christendom werd in 2008 levend verbrand nadat haar tong was afgesneden.

·        Een pastor uit Eritrea werd in 2009 gedwongen Saoedi-Arabië te ontvluchten nadat hij met de dood was bedreigd.

·        In 2010 werden 12 Filippijnse gastarbeiders tijdens een mis in Riyad gearresteerd.

·        In november van hetzelfde jaar riep Al Qaida Saoedi-Arabiërs op om de christenen in het land te doden.

Overeenkomsten met Jodenvervolgingen
Een groot deel van de onderdrukking van christenen heeft te maken met hun dhimmi-status in islamitische culturen. Dhimmi’s zijn niet-moslims (christenen en Joden) die een speciale status hebben binnen de islam. Zij zijn inferieur ten opzichte van moslims, maar als mensen van het ‘Goddelijke Boek’ moeten zij worden beschermd in ruil voor het betalen van een speciale belasting (jizziyah). In de praktijk echter blijkt van bescherming geen sprake; veeleer van vervolging en terrorisering.

Dat christenen het moeilijk hebben in Arabische culturen is onderdeel van een veel groter probleem dat eerder zichtbaar werd in de wijze waarop de Joden werden behandeld in het Midden-Oosten. De situatie van de christelijke gemeenschap vertoont sterke gelijkenis met die van de Joodse gemeenschappen in de Arabische landen na de oprichting van de staat Israël. Joden werden op eenzelfde wijze geterroriseerd en geïntimideerd. Dit resulteerde in het vertrek van vrijwel de totale Joodse gemeenschap uit die landen. Bomaanslagen waren ook toen een middel om een religieuze minderheid te dwingen tot vertrek. Zo werden er tussen 1950 en 1951 herhaaldelijk bomaanslagen gepleegd op Joodse gebouwen in Bagdad. Ook in Aleppo (Syrië) ontploften kort na de stemming in de VN over het verdelingsbesluit voor Palestina bommen in synagogen. In 1949 kwamen 12 Joden om bij een bomaanslag op een synagoge in Damascus.

Nazidenkbeelden
Een ander gegeven dat bij de behandeling van religieuze minderheden in het Midden-Oosten een rol speelt is fascisme. Nazistische denkbeelden zijn anno 2011 nog altijd een veelvoorkomend verschijnsel in dit deel van de wereld. Arabisch nationalisme en belangrijke elementen van het huidige islamistische denken werden ontwikkeld onder invloed van de nazi-ideologie.

Professor Barry Rubin die de relatie tussen Arabieren en nazi’s uitgebreid heeft onderzocht, schreef ons dat hij over bewijs beschikt dat minstens twee Palestijnse militaire commandanten en twee koningen van Arabische staten samenwerkten met de nazi’s. Verder heeft hij bewijs dat zowel de Syrische als de Irakese Baath-partij werd gevormd om de nazi’s aan een overwinning in het Midden-Oosten te helpen.

Een recent vrijgegeven CIA-rapport geeft inzicht in de samenwerking van de toenmalige Palestijnse leider Hadj Al Amin Hoesseini met de nazi’s, en van de invloed van het nazisme op de Arabische leiders. Hoesseini rekruteerde tienduizenden moslims voor het leger van Hitler in de voormalige Sovjet-Unie en op de Balkan. Hij kreeg voor zijn inspanningen het toen fabelachtige salaris van 50.000 DM per jaar.

Na de Tweede Wereld Oorlog vluchtte een aantal hoge nazi-functionarissen naar Arabische landen. Deze nazi’s werden meestal tot adviseurs benoemd en droegen hun antisemitische ideologie over aan de Arabische leiders. Hele generaties in het Midden-Oosten zijn opgegroeid met antisemitische propaganda en haat tegen Joden. En die is er nog steeds:

·        Ayaan Hirsi Ali beschrijft in haar boek Infidel, hoe in Saoedi-Arabië, waar ze woonde als kind, stroomstoringen en onderbrekingen in de watertoevoer werden toegeschreven aan Joodse complotten.

·        Onlangs werd in Saoedi-Arabië een gier gevangen die door de universiteit van Tel Aviv voor wetenschappelijk natuuronderzoek werd gebruikt. Onmiddellijk werd het gerucht verspreid dat de gier een zionistische spion was.

·        Iets dergelijks gebeurde toen een Duitse toerist onlangs in Sharm el Sheikh in Egypte werd aangevallen door een haai. Egyptische autoriteiten suggereerden dat de haai zou zijn uitgezet door de Israëlische geheime dienst de Mossad.

·        Het Libanese Hizbollah parlementslid Ishmail Sukariyyah beschuldigde Israël van export van met chemicaliën vergiftigd fruit en groenten naar Egypte. Hij beweerde dat het geleid heeft tot zeker 200.000 nierpatiënten in noord-Egypte.

Dit zijn nog onschuldige voorbeelden vergeleken bij wat de directeur van MEMRI presenteerde aan de VN over het antisemitisme in de Arabische landen. Een verzameling televisiefragmenten uit diverse Arabische landen bevatte naast klassieke antisemitische bloedsprookjes, ook ontkenningen van de Holocaust. Het meest schokkend waren de afleveringen waarin kinderen werd geleerd dat Joden beesten zijn die niet zijn te vertrouwen.

In Iran maken leden van het regime zich regelmatig schuldig aan klassieke antisemitische uitspraken. Een groep wetenschappers gaf onlangs een rapport uit waarin deze uitspraken werden vergeleken met de nazi-retoriek tegen de Joden. Het rapport, getiteld From Mein Kampf to Achmadinejad is bedoeld als waarschuwing tegen een nieuwe genocide.

‘Na shabbat de zondag’
De repressie en terreur waar nu vele christelijke gemeenschappen in het Midden- Oosten onder lijden staat dus niet op zichzelf maar maakt deel uit van een veel groter probleem. De intolerantie voor minderheden en in het bijzonder voor andere religies brak eerst de Joden op en nu dus de christenen.

‘Na shabbat komt de zondag’ is een uitdrukking die genoemd wordt door de anonieme christelijke vrouw in de film van Pierre Rehov.
De uitdrukking wordt ook in Egypte en Irak door Islamisten gebruikt om duidelijk te maken dat na de verdrijving van de Joden, het nu de beurt is van de christenen.