Missing Peace | missingpeace.eu | NL

Wanneer woorden tot moord leiden

Door Missing Peace

De gruwelijke moord afgelopen vrijdagavond op drie jonge Israëlische kinderen en hun ouders in de Joodse gemeenschap Itamar in Israel zal consequenties moeten hebben. De moorden worden namelijk direct in verband gebracht met de ophitsing tegen- en de demonisatie van Joden op de West Bank.

Het demoniseren van de Joden die in het gebied leven vindt echter niet alleen plaats in de Palestijnse maatschappij maar ook in de internationale arena.

Deze campagne creëerde een klimaat waarin deze Joden ontdaan werden van iedere menselijkheid. Uiteindelijk mondde dat uit in een gruweldaad die zelfs in de ellenlange lijst van Palestijnse aanslagen op Israëlische burgers uniek kan worden genoemd.

Gruwelijk

De Israëlische TV zender Arutz 1 besteedde uitgebreid aandacht aan de gebeurtenissen in Itamar.

De presentatoren van het nieuwsprogramma Mabat waren zichtbaar aangeslagen. Later bleek dat zij allen de beelden hadden gezien van de slachtoffers.

Amir Bar Shalom, de Mabat reporter voor Palestijnse zaken, zei dat hij veel aanslagen had gezien maar deze overtrof qua barbaarsheid alle andere.

De baby van drie maanden die omkwam werd bijvoorbeeld met afgesneden keel gevonden naast haar vader, die op dezelfde wijze werd omgebracht.

Mu’awiyah Kaba’a, een Arabische hulpverlener in dienst van Magen David Adom, was als een van de eerste hulpverleners ter plekke. Hij zei dat hij nog nooit zoiets gruwelijks had gezien.

Mijn dochter huilde toen ze de beelden zag van de vermoorde baby . Het rakelde eerdere ervaringen op tijdens de intifada, toen zij in Hebron haar dienstplicht vervulde. Shalhevet Pass, een baby uit de Joodse wijk in Hebron werd toen door een Palestijnse sluipschutter door het hoofd geschoten.

Sabbat in Itamar

De terroristen kwamen om 21.00 uur ‘s avonds Itamar binnen via het veiligheidshek.

De security zag een alarm maar kon ter plekke niets vinden, daarna werd het alarm opgeheven.

De moordenaars waren eerst bij andere huizen waar de bewoners nog niet naar bed waren, zij zochten naar een familie die al sliep en vonden die uiteindelijk.

De oudste dochter Tamar, die bij vrienden Sabbat vierde, kwam om twaalf uur thuis en vond de deur afgesloten.

Daarop waarschuwde ze de buurman, Rabbijn Ya’acov Cohen. Toen de dochter haar ouders ontdekte en volkomen overstuur naar de rabbijn schreeuwde wat ze zag, alarmeerde deze de veiligheidsdienst van Itamar.

Beelden aanslag

In Israel heeft altijd een code binnen de media bestaan dat beelden van slachtoffers van aanslagen niet worden gepubliceerd. Aanvankelijk werd die code ook in dit geval gehanteerd maar later kwamen de beelden toch online. Dit gebeurde vanwege de gruwelijkheid van de aanslag en nadat de familie van de slachtoffers daarvoor toestemming had gegeven.

Ophitsing

Oded Granot de Midden-Oosten expert van Mabat, zei dat Abu Mazen een pittig gesprek had gehad met premier Netanyahu over de achtergronden van de moorden.

De Palestijnse president had aanvankelijk de aanslag veroordeeld als “tegen de Palestijnse interesses”. De Israëlische regering eist nu dat de PA onmiddellijk stopt met de ophitsing en heeft vandaag aangekondigd dat er een speciaal team komt dat de Palestijnse ophitsing gaat monitoren.

Het probleem is echter veel groter, de demonisering van Joden die over de zogenaamde groene lijn in Israel wonen heeft wereldwijde proporties aangenomen.

De internationale media collaboreren in feite met de Palestijnse haatcampagne tegen de Joden op de West Bank

Zo worden zij algemeen als “kolonisten” aangeduid. Hun dorpen en steden worden altijd omschreven als “illegaal” of “niet legitiem”, in het gunstigste geval.

Er gaat bijna geen dag voorbij zonder dat er door de media op een negatieve wijze wordt bericht over deze aanzienlijke groep.

Het is geen overdrijving om te stellen dat deze Joden daardoor de meest gehate groep ter wereld zijn geworden.

Vandaag bleek dat de internationale media waaronder de BBC de moord op een hele familie meenden te moeten omzetten in een verhaal over illegale nederzettingen en kolonisten.

Een vermoorde baby van drie maanden werd in deze berichten als een kolonist omschreven. Itamar werd het tehuis genoemd van ‘Israel’s meest radicale ‘kolonisten’ (NYT) en Reuters gebruikte de Hamas term “bezettingsleger” toen men de IDF bedoelde.

Desinformatie en demonisatie

Vaak zijn de mediaberichten over de Israëli’s op de West Bank gebaseerd op informatie die afkomstig is uit Palestijnse bronnen. In veel gevallen betreft het dan onwaarheden of omgekeerde verhalen.

Zo werd vorige week een bericht gepubliceerd over de verwondingen die zes Palestijnen in de buurt van Shilo op de West Bank hadden opgelopen door “kolonistengeweld”. Een Israëlische blogger die uit eerste hand de gebeurtenissen had waargenomen kwam echter met een geheel andere versie van het verhaal. Het geweld was geïnitieerd door de Palestijnen toen zij de woning van een Jood bestormden in Alei-Ayin.

In de loop der jaren zijn de Joodse inwoners van de West Bank illegale wezens geworden die zijn beroofd van iedere menselijke waardigheid. In dat klimaat werd de gruweldaad in Itamar mogelijk. Sommige Israëlische functionarissen die de slachtoffers hadden gezien hadden het over “slachten” toen zij over de moorden spraken.

De jarenlange campagne tegen de Israëli’s op de West Bank is door Israel nooit adequaat beantwoord. Sterker nog, een deel van de Israëlische media is zelf betrokken bij deze campagne.

Uiteindelijk heeft dit ertoe bijgedragen dat de delegitimatie oversloeg naar de Joodse staat als geheel.

Het plan om de Palestijnse ophitsing nu te gaan aanpakken lijkt opnieuw voorbij te gaan aan het grotere probleem. In het kader van de opstanden over de onderdrukking en armoede in de Arabische wereld is duidelijk geworden dat de internationale media jaren lang hun werk niet hebben gedaan. Terwijl in de meeste Arabische landen grove mensenrechtenschendingen plaatsvinden en het gros van de bevolking in armoede leeft, waren de media geobsedeerd met de situatie in de West Bank en een relatief kleine groep Israëlische extremisten die daar leven.

Vals beeld

Ten gevolge van deze obsessie is een vals beeld ontstaan van een crimineel ‘kolonisten’ collectief dat uitsluitend bestaat uit extremisten.

In werkelijkheid houdt de overweldigende meerderheid van de ca. 300.000 Joden op de West Bank zich uitsluitend bezig met werken, leren en met het vervullen van religieuze- en burgerplichten. Op tal van plaatsen werd door deze Joden ook de dag na de moorden in Itamar gewoon samengewerkt met de plaatselijke Palestijnse bevolking.

De term kolonist, die de Arabieren introduceerden voor deze Joden, zou komisch genoemd kunnen worden ware het niet dat er zoveel schade door is aangericht.

De geschiedenis van het Joodse volk op de West Bank is namelijk meer dan vierduizend jaar oud.

Maar zelfs de VN hanteert de term illegaal als het om de Joodse aanwezigheid gaat op de West Bank, zult u misschien zeggen.

De VN is echter lang geleden al een instrument geworden in de handen van tegenstanders van Israel en werd daardoor partij in het Midden-Oosten conflict.

Gerenommeerde experts op het gebied van het internationale recht zoals professor Julius Stone hebben lang geleden al aangevoerd dat de term ‘illegale nederzettingen’ incorrect is waar het gaat om de Joodse gemeenschappen op de West Bank.

Dat wekt geen verbazing omdat heel Palestina inclusief de West Bank door de Volkenbond was aangemerkt voor Joodse vestiging.

Talmoed

De Talmoed (Traktaat Peah 1:1) stelt het gebruik van taal om aan te zetten tot haat op één lijn met moord. Dit lijkt volledig van toepassing op de campagne tegen de Joden op de West Bank.

Desinformatie ontaardde in delegitimatie en dat werkte weer demonisatie in de hand.

Waar dat toe kan leiden leerden we zaterdag jl. in Itamar, waar drie kinderen en hun ouders werden vermoord en waar drie kinderen als wees achterbleven.

Yochanan Visser

Onderzoeker voor Missing Peace Informatie