Missing Peace | missingpeace.eu | NL

  • Gepubliseerd: Zondag, 8 Augustus, 2010 - 8:31 PM
  • Trefwoorden:

Israël en het Libanese kruitvat

Door Missing Peace

Terwijl de spanning tussen Israël en Libanon blijft voortduren, lijkt er steeds meer duidelijkheid te komen over het incident dat vorige week bijna de Libanon 3 oorlog veroorzaakte.

Een video die vorige week in Libanon werd gepubliceerd maakte duidelijk dat Unifil soldaten collaboreerden met de LAF. Dat gebeurde op het moment dat de IDF begon met het snoeien van bomen en bosjes nabij het veiligheidshek.
Op de video is waar te nemen dat Unifil wederom als vredesmacht nutteloos bleek in Zuid Libanon.

De beelden maken haarscherp duidelijk dat Unifil haar aandacht richtte op het voorkomen van de IDF werkzaamheden op Israëlisch grondgebied. Dit gebeurde terwijl men naast LAF soldaten stond die zich prepareerden op de aanval op Israël.
De passiviteit van Unifil werd verder bevestigd door een bericht in de Jakarta Globe. Daarin werd melding gemaakt van de vlucht van twee Indonesische Unifil soldaten toen de gevechten uitbraken.

http://www.thejakartaglobe.com/news/criticism-as-two-indonesian-soldiers-flee-lebanese-Israëli-battle-in-taxi/389588

Al langere tijd is duidelijk dat Unifil niet in staat is om te voorkomen dat Zuid Libanon opnieuw wordt voorbereid op oorlog met Israël.

In juli publiceerde de IDF tot dan toe geheim materiaal. Daaruit bleek dat vele dorpen in het zuiden van Libanon door Hizbollah worden gecontroleerd en worden gebruikt voor de opslag van raketten en andere wapens.

http://idfspokesperson.com/2010/07/08/intelligence-maps-how-hezbollah-uses-lebanese-villages-as-military-bases-7-july-2010/

Unifil komt uit veiligheidsoverwegingen niet in deze dorpen, en dus kon Hizbollah daar haar gang gaan de afgelopen vier jaar. Ook het voorkomen van wapensmokkel door Hizbollah- een onderdeel van het Unifil mandaat onder VN resolutie 1701- is totaal mislukt. Hizbollah beschikt nu over circa 50.000 raketten in Libanon.

Een andere conclusie die kan worden getrokken, is dat de aanval op de IDF gepland was en alle sporen vertoonde van een Hizbollah actie. De scherpschutters van de LAF werden in stelling gebracht op bevel van de legerleiding, volgens de Hizbollah zender Al-Manar. Dit kon gebeuren omdat de IDF het onderhoudswerk drie uur uitstelde op verzoek van Unifil.

http://www.nowlebanon.com/NewsArchiveDetails.aspx?ID=191957

Hizbollah stuurde daarop zelfs een TV ploeg naar het gebied om de aanslag vast te leggen.

Sinds enige tijd is duidelijk dat de LAF grotendeels geïnfiltreerd is door Hizbollah en niets doet zonder de toestemming van Hizbollah. De unit die verantwoordelijk was voor de aanslag op de IDF commandanten bestaat grotendeels uit Sjiieten, die banden met Hizbollah hebben.

De LAF wordt direct gesteund door de Amerikaanse regering en krijgt voor 100 miljoen $ per jaar wapenhulp. Foto’s die genomen werden tijdens en na de LAF aanval bewezen dat er Amerikaans wapenen waren gebruikt.

http://www.mererhetoric.com/2010/08/07/photos-confirm-lebanon-used-american-weapons-to-attack-Israel/

In Washington hebben nu enige senatoren kritische vragen gesteld over de uiteindelijke bestemming van die wapenhulp.

De collaboratie tussen de LAF en Hizbollah werd openlijk toegegeven door vooraanstaande Libanese leiders. Maar ook op de website van de LAF wordt gemeld dat een aanval op Hizbollah een aanval op de LAF is, en andersom ook.

http://www.lebarmy.gov.lb/English/Kirras.asp

De LAF wordt door Hizbollah gebruikt om tactische redenen. Na de oorlog met Israël vier jaar geleden was er intern hevige kritiek op Hizbollah vanwege de verwoestingen in Libanon.

Uiteindelijk droeg dit bij aan het teleurstellende resultaat voor Hizbollah bij de Libanese verkiezingen twee jaar geleden.

Hassan Nasrallah heeft later toegegeven dat de provocatie van Israël in juli 2006 een tactische blunder was. Hizbollah kon dus niet direct betrokken worden in acties tegen Israël op dit moment.

Uit het gedrag van Hizbollah na de aanval vorige week wordt ook duidelijk waarom men koos voor deze indirecte provocatie van Israël. De interne spanning in Libanon was hoog opgelopen door Nasrallah’s bekendmaking dat Hizbollah leden zullen worden vervolgd voor de moord op oud premier Hariri.

Het VN tribunaal dat deze moord onderzoekt, heeft Hizbollah op de hoogte gesteld van haar voorlopige bevindingen.

In de gecompliceerde Libanese verhoudingen, waar eerder met geweld is geprobeerd de invloed van Hizbollah terug te dringen, leek een nieuwe confrontatie met de dag waarschijnlijker.

Echter zoals zo vaak gebeurt in het Midden Oosten, is het verleggen van de aandacht naar de Zionistische vijand in dit soort situaties een beproefd en succesvol recept.

Het wekt dan ook geen verbazing dat Hizbollah nu zegt over “bewijzen “ te beschikken die duidelijk zouden moeten maken dat Israël achter de moord op Hariri zit.

De explosieve spanning in Libanon zelf mag dan wat zijn afgenomen, de spanning met Israël lijkt met de dag toe te nemen. De afgelopen dagen werden er opnieuw incidenten gemeld tussen Israël en Libanon.

Op vrijdag 6 augustus leek het op een nieuwe confrontatie uit te draaien toen Israëlische versterkingen aan de grens werden beantwoord met uitdagende manoeuvres door de LAF.

Libanese nieuwssites rapporteerden ook schijnaanvallen door Israëlische vliegtuigen in Libanon.

Het laatste incident betrof een Libanese vissersboot die door de Israëlische marine werd beschoten bij het binnenvaren van de Israëlische territoriale wateren.

Israël lijkt nu te worstelen met een dilemma.

Aan de ene kant is het in stand houden van de afschrikkingkracht van essentieel belang in de strijd met de Islamistische coalitie waarmee het in staat van oorlog verkeert.
Aan de andere kant kan een hernieuwde oorlog met Hizbollah en haar bondgenoten een streep door de rekening halen van de Israëlische politiek ten opzichte van Iran.
Die politiek is er op gericht dat er een internationale coalitie wordt gevormd, die Iran afhoudt van een kernwapen.
Een oorlog met Hizbollah zal vrijwel zeker betekenen dat Israël alleen tegenover Iran en Syrië komt te staan.
In de huidige omstandigheden zou een dergelijk scenario wereldwijd catastrofale consequenties voor Israël kunnen hebben.

De ontwikkelingen van de laatste jaren hebben echter laten zien dat in het Midden Oosten scenario’s makkelijker omvallen dan een boom die gerooid zou worden aan de grens met Libanon.